Termin, który stał się powszechnie znany w trakcie kryzysu subprime dla instytucji, która – ma określoną wielkość, – jest wpleciona w rynki finansowe na całym świecie i – jest prawie niemożliwa do zastąpienia. Jeśli taki bank staje się niewypłacalny, ma to daleko idące skutki dla całego globalnego systemu finansowego. Pokazała to połowa września 2008 roku, kiedy upadł północnoamerykański bank Lehman Brothers, a kryzys subprime przerodził się w globalny kryzys finansowy. – Do tej pory wciąż brakuje ogólnie przyjętych procedur, jak precyzyjnie mierzyć ryzyko systemowe dla poszczególnych instytucji. Nie ulega jednak wątpliwości, że – globalnie rozgałęzione – duże banki były, przynajmniej w przeszłości, bardziej narażone na ryzyko systemowe niż np. finansowane z depozytów kasy oszczędnościowe czy Volksbanki. Dlatego też organy nadzoru żądają, aby instytucje te musiały również posiadać więcej kapitału własnego lub mogły zaciągać mniej długów. – Zasadniczo należy unikać sytuacji, w której instytucje świadomie dążą do wielkości i usieciowienia, a następnie podejmują wysokie ryzyko w świadomości, że są “zbyt połączone, by upaść” i w razie niepowodzenia liczą na państwowy bail-out. Faktem jest jednak, że wierzyciele banku systemowego (Sifi) wiedzą, że są pośrednio gwarantowani przez państwo. To działa jak dotacja, że tak powiem. Tworzy on fałszywe bodźce i prowadzi do silnych zakłóceń w sektorze finansowym. – Bank systemowy ze swojej strony dzięki niewypowiedzianej nieodłącznej gwarancji państwa jest w stanie taniej refinansować się na rynku kapitałowym i dzięki temu ma niższe koszty odsetkowe w porównaniu z konkurentami. To z kolei może przełożyć się na miliardy euro rocznie dla jednego tylko Sifi. – Zob. zdolność do rozwiązywania sporów, bail-out, bank, krajowy systemowy, wielkość operacyjna banku, optymalny, nadzór bankowy, europejski, instytucja finansowa, globalny, rynek finansowy- Współzależność, stabilność finansowa, duży bank, pewność co do wielkości, G-Sifi, twierdzenie money-matters, pokusa nadużycia, obowiązkowe obligacje zamienne, zarządzanie restrukturyzacją, ustawa o zabezpieczeniu przed ryzykiem, podział ról, bankowość, bomba zadłużenia, oligopol Sifi, fundusz stabilizacyjny, europejski, znaczenie systemowe, zasada too big to fail, towarzystwo ubezpieczeniowe, systemowo ważne…. – Por. BaFin Annual Report 2011, s. 50 ff (szczegółowe sprawozdanie z międzynarodowych wysiłków na rzecz identyfikacji i regulacji Sifis), Financial Stability Report 2012, s. 98 (ciągłe zagrożenia wynikające z upadku globalnie połączonych instytucji), Deutsche Bundesbank Annual Report 2012, s. 95 f. (ramy postępowania z Sifis), ECB Annual Report 2012, s. 133 (ramy; kwestie identyfikacyjne; poziomy istotności [buckets]), Raport Roczny BaFin 2012, s. 9 i nast. (zasady postępowania z bankami systemowymi), s. 45 i nast. (bardziej zrównoważony nadzór), Raport Roczny BaFin 2013, s. 27 i nast. (kwestie definicyjne), s. 75 i nast. (zasady dotyczące skutecznych ram apetytu na ryzyko powinny ograniczać podejmowanie nadmiernego ryzyka).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/