Gezien de moeilijkheden die de EU-lidstaten hebben ondervonden, met name in de nasleep van de subprime-crisis – IJsland, lid van de Europese Economische Ruimte, moest door het Internationaal Monetair Fonds van een nationaal bankroet worden gered; Griekenland kon alleen van een nationaal bankroet worden gered in het voorjaar van 2010 met de hulp van de leden van de eurozone en het Internationaal Monetair Fonds – werd voorgesteld voor Europa een orgaan op te richten dat vergelijkbaar is met het Internationaal Monetair Fonds, wellicht in eerste instantie voor de eurozone, maar vervolgens ook voor de EU in haar geheel. – Het voordeel is dat de ELF – in tegenstelling tot de EU-Commissie – ernstig met financiële sancties kan dreigen (financiële sancties kan opleggen) en zo achterstallige structurele hervormingen bij probleemleden kan afdwingen. Tot dusver heeft het Internationaal Monetair Fonds altijd zijn financiële hulp ingetrokken, ongeacht de gevolgen, wanneer regeringen weigeren voorgeschreven economische hervormingen door te voeren. De ELF zou net zo meedogenloos moeten kunnen zijn. Met het ELF zou de EU zichzelf duidelijke regels geven voor het beheer van een crisis. Iedereen op de financiële markten zou weten wat hem te wachten staat. Dit zou een veel betere bescherming zijn tegen speculatieve aanvallen dan haastig samengestelde hulppacten voor crisisstaten. – Anderzijds staat in het EU-Verdrag duidelijk dat elk land aansprakelijk is voor zijn eigen schulden. Voor debiteurlanden voorziet het Verdrag in een procedure bij buitensporige tekorten, die strikt moet worden toegepast. De EMU wordt door critici gezien als het verkapte begin van een inter-Europees fiscaal gelijkschakelingsstelsel. Dit zou zeer duur zijn omdat het de verkeerde prikkels zou geven en de tekortlanden, die vertrouwen op de hulp van de gemeenschap, hun gedrag nauwelijks zouden veranderen (moral hazard-probleem). Zij konden er immers op vertrouwen dat er een pool van geld zou zijn waaruit zij in geval van moeilijkheden konden putten. Uiteindelijk zouden de belastingbetalers in landen met begrotingsdiscipline dan moeten opdraaien voor het feit dat andere landen boven hun stand leven. Afgezien van economische schade kan dit ook verwoestende gevolgen hebben voor de steun van de bevolking voor de EU (“Europa – niet zo!”), vooral als de reddingsoperatie een kwestie wordt van politieke chantage (potentieel van nationale chantage) en de bereidheid om geweld te gebruiken op straat (marsen, rellen en algemene stakingen in het met zware schulden kampende Griekenland in 2010 gaven een voorproefje). – Het is duidelijk dat er geen behoefte is aan een nieuwe autoriteit, maar aan een strikte naleving van het stabiliteits- en groeipact. Anders is het gevaar te groot dat alle dammen zullen barsten voor de schuldlanden in de eurozone. Bovendien zou het EMF grondwettelijk gezien het zoveelste rangeerterrein zijn waar de uitvoerende macht de koers kan bepalen zonder controle door de wetgevende macht. Het feit dat de Duitse goudreserves die door de Duitse Bundesbank worden beheerd, aan een EMF moeten worden overgedragen, wijst onmiskenbaar op een gezamenlijke lastenverdeling die in het EU-Verdrag uitdrukkelijk was uitgesloten. – Toegegeven, velen beschouwen het Europees Monetair Fonds als in wezen reeds opgericht bij de oprichting van het Europees Stabiliteitsmechanisme. – Zie angst, pervers, aankopen, centraal bankieren, bail-out, blame game, ClubMed, tekortfinancieringsverbod, euro-obligaties, gemeenschappelijke, Europese faciliteit voor financiële stabilisatie, Europese Monetaire Unie, fundamentele fout, ECB fall from grace, goudreserves, Duits, Griekse crisis, peer pressure, Helleno gush, IJslandse bankval, laatste redmiddel, loonbeleid, gecoördineerd, moreel risico, beleidsklem, beleidsverzuim, reddingsoperatie, risiconemers, definitief, feedbackmechanisme, schaduwstaat, zevenprocentsgrens, solidariteit, financieel, geblokkeerde rekening, staatsschuld, effecten, stabiliteits- en groeipact, transferunie, herverdeling, door centrale bank geïnduceerd, vermogensheffing, schuldprikkel, contractnaleving, groei-schuldfeit, historisch, economisch bestuur, Europees, zombiebank, gedwongen onteigening.. – Cf. Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van november 2010, blz. 11 e.v. (crisisbeheersingsmechanismen moeten gebaseerd zijn op geloofwaardige consolidatie-inspanningen in debiteurlanden), Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van augustus 2013, blz. 71 e.v. (nieuwe besluiten inzake tekortenprocedures).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/