Στην ΕΚΤ, η δυνατότητα να παρέχονται σε θεμελιωδώς φερέγγυα αλλά προσωρινά μη ρευστοποιήσιμα ιδρύματα μετρητά από την εγχώρια κεντρική τράπεζα έναντι της κατάθεσης αντίστοιχων πολύτιμων εξασφαλίσεων. Κατά τη διάρκεια της κρίσης των στεγαστικών δανείων, η οποία εξελίχθηκε σε χρηματοπιστωτική κρίση, η εν λόγω ενίσχυση ρευστότητας χορηγήθηκε στη Γερμανία το 2009 για τη διάσωση της Hypo Real Estate, προκειμένου να μετριαστούν ή να αποτραπούν οι επιπτώσεις μετάδοσης σε άλλες τράπεζες. – Στις αρχές του 2011, η ΕΚΤ είχε διαθέσει 500 δισεκατομμύρια ευρώ στα ιδρύματα της ζώνης του ευρώ. Από αυτά, περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν σε τράπεζες στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Ισπανία. Αυτό σημαίνει ότι ούτε το ένα τέταρτο των ευρωπαϊκών τραπεζών δεν απορρόφησε σχεδόν τα δύο τρίτα της ρευστότητας που παρείχε η ΕΚΤ. Το τραπεζικό τοπίο της Ευρώπης χωριζόταν σε δύο κατηγορίες σε αυτό το σημείο: Από τη μία πλευρά βρίσκονται τα ιδρύματα που βγήκαν λίγο πολύ καλά από τη χρηματοπιστωτική κρίση που ακολούθησε την κρίση των στεγαστικών δανείων. Από την άλλη πλευρά είναι εκείνοι που θα βρίσκονται στο σταγονόμετρο της κεντρικής τράπεζας για το προσεχές μέλλον. – Η έκτακτη ενίσχυση ρευστότητας έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε μακροπρόθεσμη στήριξη των τραπεζών, ιδίως από τον Φεβρουάριο του 2012, οπότε οι επιμέρους κεντρικές τράπεζες της ΟΝΕ μπορούν επίσης να χορηγούν δάνεια έναντι χαμηλότερων εξασφαλίσεων – δηλαδή κάτω από το επίπεδο του πλαισίου εξασφαλίσεων που έχει καθορίσει η ΕΚΤ. Το μόνο που απαιτείται είναι η υποχρέωση ενημέρωσης της ΕΚΤ. Πολλοί παρατηρητές θεωρούν ότι η μετατροπή (αλλαγή της λειτουργίας) της έκτακτης ενίσχυσης σε ρευστότητα σε μόνιμη διευκόλυνση αποτελεί ένδειξη διάλυσης της ΟΝΕ και πρόσκληση στις εθνικές κεντρικές τράπεζες να ξεκινήσουν τη μηχανή εκτύπωσης χρήματος. – Στην περίπτωση της Ελλάδας, η ΕΚΤ χρηματοδότησε το κράτος μέσω του ELA, παρόλο που η Ελλάδα δεν είχε συμμορφωθεί με τους όρους ενός προγράμματος βοήθειας που είχε θέσει η Τρόικα. – Βλέπε τραπεζική κρίση, τραπεζική κατάρρευση, διάσωση, κρατικοποίηση Bradford, ασφάλιση καταθέσεων, πράξεις χρηματαγοράς, δανειστής χρήματος τελευταίας καταφυγής, ελληνική κρίση, δεξαμενή ρευστότητας, ηθικός κίνδυνος, καταστροφή της Northern Rock, πλαίσιο αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας του Ευρωσυστήματος, κίνδυνος, υποκειμενικό, φαινόμενο ανάσχεσης, τιμωρητικό επιτόκιο, ολιγοπώλιο Sifi, αρχή “too big to fail”, σύστημα υπερχείλισης, αναδιανομή, προκαλούμενη από την κεντρική τράπεζα, εισφορά επί των περιουσιακών στοιχείων, κυπριακή κρίση. – Πρβλ. μηνιαίο δελτίο της ΕΚΤ του Φεβρουαρίου 2012, σ. 33 στ. (επέκταση του καταλόγου των αποδεκτών ασφαλειών που προωθήθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ), μηνιαίο δελτίο της ΕΚΤ του Ιουλίου 2013, σ: 77 επ. (λεπτομερής παρουσίαση της εξέλιξης του πλαισίου ασφαλειών και των ασφαλειών- πολλές επισκοπήσεις).
Προσοχή: Η οικονομική εγκυκλοπαίδεια προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ιδιωτικούς σκοπούς χωρίς ρητή συγκατάθεση!
Καθηγητής Πανεπιστημίου Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Καθηγητής Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/