Bij de ECB bestaat de mogelijkheid dat fundamenteel solvabele maar tijdelijk illiquide instellingen door de binnenlandse centrale bank van contanten worden voorzien tegen storting van overeenkomstig waardevol onderpand. In de loop van de subprime-crisis, die uitgroeide tot een financiële crisis, is in Duitsland in 2009 dergelijke liquiditeitssteun verleend voor de redding van Hypo Real Estate, om besmettingseffecten op andere banken te beperken of te voorkomen. – Begin 2011 had de ECB ruim 500 miljard EUR ter beschikking gesteld van de instellingen in het eurogebied. Daarvan ging meer dan 300 miljard euro naar banken in Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje. Dit betekent dat nog geen kwart van de Europese banken bijna tweederde van de door de ECB verstrekte liquiditeiten heeft opgezogen. Het Europese bankenlandschap was op dit punt in twee klassen verdeeld: Aan de ene kant staan de instellingen die min of meer goed uit de financiële crisis zijn gekomen die volgde op de subprime-crisis. Aan de andere kant staan degenen die de komende tijd aan het infuus van de centrale bank zullen liggen. – De noodliquiditeitssteun is in de praktijk een langetermijnsteun voor de banken geworden, vooral sinds de afzonderlijke centrale banken van de EMU sinds februari 2012 ook leningen kunnen verstrekken tegen lagere zekerheden – d.w.z. onder het niveau van het door de ECB vastgestelde kader voor zekerheden. Het enige wat nodig is, is een plicht om de ECB te informeren. Veel waarnemers zien de omzetting (wijziging van de functie) van de noodliquiditeitssteun in een permanente faciliteit als een teken van het uiteenvallen van de EMU en een uitnodiging aan de nationale centrale banken om de gelddrukmachine te starten. – In het geval van Griekenland heeft de ECB de staat gefinancierd via de ELA, ook al had Griekenland niet voldaan aan de voorwaarden van een door de trojka vastgesteld steunprogramma. – Zie bankencrisis, ineenstorting van het bankwezen, bailout, nationalisatie van Bradford, depositoverzekering, geldmarkttransacties, geldschieter in laatste instantie, Griekse crisis, liquiditeitspool, moreel risico, Northern Rock-debacle, kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem, risico, subjectief, blowback-effect, boeterente, Sifi oligopolie, too big to fail-beginsel, overloopsysteem, herverdeling, door centrale bank geïnduceerd, activabelasting, Cyprus-crisis. – Cf. ECB Maandbericht van februari 2012, blz. 33 e.v. (uitbreiding van de lijst van beleenbaar onderpand doorgedrukt in de Raad van Bestuur van de ECB), ECB Maandbericht van juli 2013, blz: 77 e.v. (gedetailleerde presentatie van de ontwikkeling van het onderpandskader en het onderpand; veel overzichten).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/