Obligacje będące przedmiotem obrotu na międzynarodowym rynku kapitałowym w euro, emitowane głównie przez rządy, przedsiębiorstwa i banki. Wyróżnia się – obligacje o stałym oprocentowaniu (straight bonds), które dominują na rynkach finansowych euro pod względem ilościowym, oraz – floaters (floating rate issues), czyli obligacje o zmiennym oprocentowaniu. Obligacje euro są emitowane przede wszystkim w EUR lub USD. – Wspólne obligacje euro, czyli propozycja wspólnej obligacji rządowej emitowanej przez kilku członków Europejskiej Unii Monetarnej. Ma to zrównoważyć premię do oprocentowania obligacji emitowanych przez państwa, do których inwestorzy mają mniejsze zaufanie, bo nie wykluczają prawdopodobieństwa opuszczenia przez nie Europejskiej Unii Monetarnej. – Oznacza to w szczegółach, że – członkowie unii walutowej są solidarnie odpowiedzialni za obligacje, czyli odpowiadają za kwoty, które przypadły innym państwom; – oprocentowanie byłoby niższe od tego, które teraz muszą zaoferować takie państwa jak Grecja czy Irlandia, aby znaleźć nabywców na swoje obligacje, natomiast – z drugiej strony jednak obciążenie odsetkami od obligacji rządowych dla np. Niemiec czy Holandii znacznie by wzrosło; dla samych Niemiec wylicza się kilka dziesiątych punktu procentowego więcej premii na niekorzyść w wysokości 7 mld euro rocznie; inne wyliczenia dochodzą nawet do liczby 7 mld euro rocznie. Inne obliczenia mówią nawet o stracie dla Niemiec w wysokości 47 mld euro rocznie. EUR na rok. Wynika to z jednej strony z doskonałego ratingu kredytowego Niemiec, a z drugiej strony z faktu, że Bund-y są płynne, a więc bardzo łatwo nimi handlować; – ryzyko stopy procentowej jest w ten sposób uwspólnotowione i w ten sposób – właśnie w ten sposób można by zapobiec wysyłaniu właściwych sygnałów: ci, którzy dobrze zarządzają, płacą niższe stopy procentowe, ci, którzy źle zarządzają, płacą wyższe stopy procentowe – ale nie ma żadnej gwarancji, że członkowie, którzy do tej pory zaniedbywali zarządzanie budżetem, wykorzystają również wszelkie nowe niskooprocentowane pieniądze, które otrzymają, w sposób rozsądny z ekonomicznego punktu widzenia, w istocie – tym bardziej rośnie góra długu krajów słabych finansowo, tym większy jest ich potencjał zagrożenia, bo – kraje słabe finansowo będą wymuszać emisję nowych obligacji groźbą, że w zamian nie będą w stanie obsługiwać starych długów ze wspólnych obligacji, co – w efekcie – stawia na głowie odpowiedzialność solidarną i całą unię walutową: Na fotelu kierowcy nie będą już siedzieć gwaranci, ale bardzo zadłużone państwa. Jednocześnie traci się suwerenność finansową jako prawo ciał parlamentarnych do określania dochodów i wydatków, co jest niemożliwe – nawet w Niemczech w odpowiedniej formie: nie ma tam wspólnego zaciągania pożyczek przez rząd federalny i landowy, a każdy parlament landowy decyduje o polityce zadłużenia. – Czy i w jakim stopniu Europejski Instrument Stabilizacji Finansowej, prowadząc działalność polegającą na emisji własnych obligacji, w rzeczywistości nie jest już emisją euroobligacji, jest pytaniem szeroko dyskutowanym, na które czołowi eksperci prawa konstytucyjnego odpowiadają twierdząco. Nawiasem mówiąc, dopiero okaże się, za jaką cenę – i czy w ogóle! – inwestorzy na całym świecie są gotowi przyjąć do swoich portfeli obligacje euro. – Zobacz obligacja, zmienna stopa procentowa, spread obligacji, bailout, blue bonds, credit transfer, ekart, euroobligacje, kryzys euro, rynek euro, Europejska Agencja Długu, Europejski Mechanizm Stabilizacyjny, floater, japonizacja, pokusa nadużycia, plan C, ideologia zwrotu, reformy strukturalne, opcja dwukierunkowa.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/