Emitenci obligacji – w praktyce: w krajach niestabilnych gospodarczo – już w momencie emisji obligacji zamieszczają zapisy, które pozwalają wierzycielom prywatnego zabezpieczenia zjednoczyć się do wspólnego działania w przypadku braku spłaty. Chodzi tu przede wszystkim o umożliwienie podejmowania przez wierzycieli większościowych decyzji dotyczących ewentualnych zmian w umownych warunkach płatności. Ma to na celu uporządkowanie od samego początku wszelkich procedur zmiany harmonogramu spłaty zadłużenia, które mogą okazać się konieczne w późniejszym czasie. – Pod koniec 2011 roku członkowie UGW zdecydowali, że w przyszłości wszystkie nowe obligacje będą opatrzone jednolitymi, identycznymi zapisami (collective action clauses), które regulują udział prywatnych wierzycieli w przypadku niewykonania zobowiązania przez państwo. – Zob. obligacje Brady’ego, europejski mechanizm stabilizacyjny, procedura londyńska, deklaracja praska, restrukturyzacja zadłużenia, podatek od aktywów, obowiązkowe obligacje zamienne. – Por. Annual Report 2003 of the Deutsche Bundesbank, s. 109, Monthly Report of the ECB z lipca 2011 r., s. 87 f. (debt rescheduling clauses for government bonds in the euro area), Monthly Report of the Deutsche Bundesbank z lutego 2013 r., s. 44 f. (wprowadzenie CACs obowiązkowo dla obligacji rządowych w strefie euro od początku roku).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/