Porozumienie kilku państw europejskich w sprawie wprowadzenia wspólnej waluty w postaci euro (kod ISO: EUR). Unia walutowa weszła w życie 1 stycznia 1999 roku w formie pieniądza żyrowego. Po trzyletnim okresie przejściowym, z dniem 1 stycznia 2002 r. wprowadzono również euro w formie banknotów i monet jako oficjalny środek płatniczy w strefie euro. – Po dwunastu latach funkcjonowania UGW okazało się, że zharmonizowanie nadmiernych różnic w dziedzinie polityki gospodarczej i finansowej, które zgodnie z traktatem pozostawiono w gestii poszczególnych rządów, jest praktycznie niemożliwe. W coraz większym stopniu zadaniem EBC było przezwyciężenie destrukcyjnych, niepożądanych zjawisk, które miały miejsce (kryzys grecki, kryzys irlandzki). Pakty pomocowe, takie jak Europejski Instrument Stabilizacji Finansowej i Europejski Fundusz Stabilizacyjny, musiały zostać stworzone przez Wspólnotę. Tak więc, aby utrzymać UGW w całości, trzeba zużyć wiele energii ze strony wszelkiego rodzaju organów, a ponadto wiele pieniędzy. Wszystko to można by znacznie lepiej wykorzystać do wzmocnienia produktywności (produktywność: stosunek nakładów czynników produkcji do wyników) gospodarek państw członkowskich, a tym samym konkurencyjności firm w UGW. – Z drugiej strony stało się jasne, zwłaszcza w następstwie kryzysu greckiego, że polityczny proces decyzyjny w UGW z jej siedemnastoma państwami członkowskimi jest zdecydowanie zbyt wolny. Wszędzie wzywa się do zasadniczej poprawy. Przy okazji przystąpienia Łotwy do UGW na początku 2014 r. odpowiednie wnioski miały być pierwotnie wdrożone, ale tak się nie stało. – Zob. dewaluacja, fiskalny, automatyzm dostosowawczy, strach, przewrotność, spread obligacji, dysfunkcjonalność, związane z obszarem walutowym, pochopne wejście, potencjał szantażu, strefa euro, Europejska Unia Walutowa, błąd fundamentalny, strefa euro, obszar walutowy euro, państwa euro, strefa euro, wybuchowa UGW, upadek EBC z łaski, pakt fiskalny, teza Friedmana, mnożenie pieniędzy, unia walutowa-wewnętrzna, kryzys grecki, presja rówieśników, unia monetarna, łacińska, unia monetarna, skandynawska, umowa opt-out, plan C, termin prekluzyjny, luzowanie ilościowe, ramy oceny kredytowej, jednostka rozliczeniowa, europejska, ideologia powrotu, semestr, europejska, zablokowane konto, pakt stabilności i wzrostu, nierównowaga, UGW-wewnętrzna, obszar walutowy, optymalna, unia transferowa, redystrybucja, bank centralny-wpływ. – Por. Biuletyn Miesięczny EBC z maja 2011 r., s. 95 i następne (o zewnętrznej reprezentacji UGW; o współpracy międzynarodowej; źródła prawne), Biuletyn Miesięczny Deutsche Bundesbank z lutego 2012 r., s. 18 i następne (spojrzenie trójfazowe; przeglądy), Biuletyn Miesięczny Deutsche Bundesbank z lutego 2013 r., s. 66 f. (decyzje o pogłębieniu UGW), Raport Miesięczny EBC z sierpnia 2013 r., s. 16 f. (o przystąpieniu Łotwy), Raport Miesięczny EBC z maja 2014 r., s. 93 f. (różne zmiany sektorowe w UGW od 2008 r.; przeglądy; porównania z USA; referencje)34.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/