Pewność co do wielkości (zasada too big to fail)

Auch in: CS

Na rynkach finansowych – oczekiwanie uczestników rynku, że w przypadku kryzysu bardzo duże banki – zwłaszcza systemowe, Sifis – zostaną wsparte pomocą państwa. – Widać tu szczególne niebezpieczeństwo pokusy nadużycia, ponieważ odpowiadające im duże banki mogłyby być skłonne do podejmowania większego ryzyka. Jest to również decydujący powód, dla którego organy nadzorcze zazwyczaj bacznie przyglądają się dużym bankom, dla którego europejski organ nadzoru bankowego, zgodnie ze swoim statutem, bada przede wszystkim banki systemowe i dla którego każda gwarancja państwowa dla banku jest uznawana za zakłócającą konkurencję. – Z drugiej strony instytucje, które działają w całej Europie lub nawet na świecie, zasadniczo mają przewagę konkurencyjną nad mniejszymi bankami ze względu na oczekiwanie na dofinansowanie w przypadku kryzysu. Mogą się refinansować po niższych stopach procentowych, co samo w sobie przekłada się na miliardy euro rocznie na ich korzyść. Przy bliższym poznaniu jest to dotacja państwowa kosztem mniejszych instytucji. W ten sposób zaburzona zostaje konkurencja na rynku finansowym. Dlatego wielu ekonomistów proponuje wprowadzenie ustaw ograniczających wielkość instytucji. – Sprzeciwia się temu jednak fakt, że niektórzy klienci zlecają bankom systemowym o globalnej działalności jedynie usługi w określonych obszarach biznesowych. Dlatego jeśli ograniczenie wielkości jest celem, to musi to dotyczyć wszystkich państw w ten sam sposób. Osiągnięcie tego celu, przynajmniej dzisiaj, wydaje się prawie niemożliwe ze względu na interesy polityczne poszczególnych państw. – Zob. bank, systemowy, nadzór bankowy, europejski, bankructwo Bear Stearns, krach, decyzja indywidualna, współzależność rynków finansowych, odpowiedzialność gwaranta, G-Sifi, reguła Gibrata, gigabank, big bank, zaufanie do big banku, efekty wielkości, efekt kobry, bankructwo Lehmana, megamania, obowiązkowe obligacje zamienne, ustawa risk shield, rush to exit, bomba zadłużenia, single master liquidity conduit, too big to fail principle, zasada subsydiarności, zaufanie. – Por. Raport Miesięczny Deutsche Bundesbank z października 2005 r., s. 74 f. (tam w przyp. 2 również odwołanie do ważnego opracowania), Financial Stability Report 2012, s. 98 (dalsze zagrożenia wynikające z upadku instytucji połączonych w globalną sieć).

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/

Zitieren

Merk, G. (Hrsg.): „Pewność co do wielkości (zasada too big to fail)“. In: Finanz- und Wirtschaftslexikon. https://www.gerhardmerk.de/pewnosc-co-do-wielkosci-zasada-too-big-to-fail/ (Stand: 10.09.2022).

Die von Universitätsprofessor Dr. Gerhard Merk begründete Sammlung wird seit Herbst 2014 von Professor Dr. Dr. h.c. Eckehard Krah redaktionell fortgeführt und um neue Begriffe ergänzt. Sollten Sie Fehler entdecken oder sonstige Hinweise haben, schreiben Sie an: info@ekrah.com

4 Seitenaufrufe dieser Seite