Jak od początku widzieli krytycy, a później potwierdziło to doświadczenie, w przyjętym w 1996 roku Pakcie Stabilności i Wzrostu są dwa poważne błędy konstrukcyjne. – Kompetencja do stwierdzenia (fact finding) naruszenia uzgodnionych zasad, czyli trzech procent produktu krajowego brutto w przypadku deficytu i sześćdziesięciu procent w przypadku poziomu zadłużenia, nie należy do niezależnego organu ponadnarodowego, jakim jest Komisja Europejska w Brukseli. Rządy krajowe przekazują raczej odpowiednie dane do Brukseli. Doprowadziło to do wydania sfałszowanych danych, co najwyraźniej miało miejsce w przypadku Grecji, która wykorzystała je, aby uzyskać wejście do Europejskiej Unii Monetarnej. – To Rada Ministrów decyduje o wykroczeniach budżetowych; grzesznicy sądzą grzeszników. – Zamiast tego, według pomysłów EBC, należy wprowadzić automatyczny mechanizm sankcji. W momencie, gdy członek przekroczy maksymalne limity określone w traktacie, jego prawo głosu w Radzie Ministrów zostałoby czasowo odebrane (zawieszenie prawa głosu dla kraju, który narusza limity budżetowe) oraz zostałby on wykluczony z płatności z kasy UE (wstrzymanie wypłat pomocy unijnej). – To, czy dojdzie do porozumienia wśród członków strefy euro w sprawie tych lub podobnych sankcji, wydaje się w tej chwili wątpliwe. – Co do zasady, obszar walutowy pokrywa się z terytorium kraju. W przypadku UGW tak jednak nie jest. W ramach paktu stabilności i wzrostu podjęto zatem próbę dostosowania budżetów krajowych członków do wymogów unii walutowej. Podstawowym założeniem jest nieingerowanie w krajową swobodę decyzji w sprawach polityki fiskalnej. Ma on jedynie zapewnić, że finanse publiczne podlegają ograniczeniom, które dotyczą wszystkich członków. W interesie wszystkich należy zapewnić, aby każdy członek przestrzegał umowy wiążącej w świetle prawa międzynarodowego – taką umową jest pakt stabilności i wzrostu, a nie zwykła deklaracja intencji. – Zob. bail-out, deficit hawk, Eurostat, default, policy default, shadow state, semestr, europejski, solidarność, finansowy, pakt stabilności i wzrostu, organ statystyczny, ramy fiskalne, asset levy, zgodność z traktatem, unia walutowa 2. – Por. Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z listopada 2010 r., s. 11 (ostrzeżenie przed próbami dostrajania makroekonomicznego), ECB Monthly Report z września 2013 r., s. 113 i nast. (rezultaty wzmocnienia Paktu Stabilności i Wzrostu; potrzebne są dalsze usprawnienia), Deutsche Bundesbank Monthly Report ze stycznia 2014 r., s. 41 i nast. (podstawowe zasady; status i rozwój w poszczególnych krajach UGW).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/