Volgens IAS 39.10 is een component van een samengesteld (gestructureerd) financieel instrument, ook wel een hybride financieel instrument genoemd en soms gewoon een hybride, – dat ook een niet-afgeleid basiscontract bevat (een verzekeringscontract, lease-overeenkomst, koopcontract of een ander financieel instrument, zoals schuld of aandelen, dat gecombineerd is met een in een contract besloten derivaat om een hybride effect te creëren), – met als gevolg dat sommige kasstromen van het hybride onderhevig zijn aan schommelingen die vergelijkbaar zijn met die van een op zichzelf staand derivaat. – Een in een contract besloten derivaat wijzigt sommige of alle kasstromen uit een contract, afhankelijk van een bepaalde rentevoet, prijs van een financieel instrument, commodityprijs, valutakoers, prijs- of rente-index, kredietwaardigheid of andere variabele. – Zie Derivaat, Derivaten, Classificatie.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/