W starszej literaturze stosunek ilości złota posiadanego przez bank centralny do waluty w obiegu. – Dziś najczęściej mówi się o udziale złota w rezerwach walutowych, czyli nie w pieniądzu w obiegu. W 2007 roku Niemcy trzymały w złocie prawie siedemdziesiąt procent swoich rezerw walutowych, Francja sześćdziesiąt procent; ważni posiadacze rezerw walutowych Chiny i Rosja mniej niż trzy procent. – Do około 2003 roku rezerwy złota banku centralnego były powszechnie uważane za “martwe zapasy” (jałowy kapitał). Rezerwy w USD lub EUR, na przykład, są przechowywane w oprocentowanych rządowych papierach wartościowych z odpowiednich obszarów walutowych i przynoszą odsetki. Od tego momentu zaczęło się ponowne myślenie. Zwłaszcza azjatyckie banki centralne starają się zwiększyć swoje rezerwy walutowe o metal szlachetny, który z natury jest rzadki i ma stabilną wartość, zwłaszcza że jest odporny na inflację i wahania kursów walutowych. Ponadto najpóźniej podczas kryzysu greckiego w 2010 r. okazało się, że obligacje rządowe denominowane w euro mogą wiązać się z wysokimi stratami. – Zob. teoria bankowości, teoria waluty, pieniądz, twardy, pieniądz, prywatny, gold bug, ofiara złota, rezerwa złota, niemiecki.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/