Stosunek dostępnego finansowania do stabilnego finansowania wymaganego przez organy nadzoru. NSFR ma zapewnić, że instytucje nie są nadmiernie uzależnione od krótkoterminowych, a więc stosunkowo wysoko zmiennych (volatile) źródeł refinansowania, które są trudne do przewidzenia (unpredictable). Innymi słowy, powstaje zachęta do większego wykorzystania źródeł refinansowania długoterminowego. – W następstwie kryzysu finansowego, który wyłonił się z kryzysu subprime, stało się jasne, że wielkim czynnikiem wąskiego gardła na rynku finansowym nie był przede wszystkim kapitał, ale zdolność do sprzedaży aktywów i przekształcenia ich w gotówkę w obliczu niekorzystnych warunków rynkowych. Z tego powodu banki w UE muszą utrzymywać większość – czyli powyżej, ale nie poniżej pięćdziesięciu procent – swoich buforów płynnościowych w twardym kapitale do początku 2019 roku – pierwotnie przewidywano koniec 2012 roku. Pozostała część może składać się z gotówki, obligacji rządowych, wysokiej jakości obligacji korporacyjnych i listów zastawnych, takich jak Pfandbriefe. W przypadku obligacji rządowych pojawił się postulat, aby uznawać tylko papiery wartościowe o wysokiej wiarygodności kredytowej, czyli papiery takich państw, które po rozsądnym, obiektywnym rozpatrzeniu i ocenie przez inwestorów, są również w stanie i chcą spłacić zaciągnięte kredyty. Opiera się to na horyzoncie czasowym wynoszącym dwanaście miesięcy. – Zob. liquidity coverage ratio, liquidity crisis plan, liquidity buffer, liquidity risk, liquidity shock, liquidity regulation, liquidity at risk, emergency reserve, quick ratio. Wypłacalność, nadzór nad wypłacalnością, podejście akcyjne, scenariusze, wyjątkowe. – Por. sprawozdanie roczne BaFin za 2008 r., s. 51 (CEBS wzywa do Buffer from permanently liquidisable assets), s. 56 (Rules for liquidity risk management), Biuletyn Miesięczny EBC z lipca 2009 r., s. 17 i nast. (Tendencja do zwiększania poduszki płynnościowej w kryzysie finansowym; przeglądy), Raport Roczny 2009 Deutsche Bundesbank, s. 99 (bufor płynności jako ochrona przed kryzysem systemowym), Raport Roczny 2009 BaFin, s. 51 (zalecenia CEBS dotyczące odpowiedniego poziomu i składu bufora płynności), Raport Roczny 2010 BaFin, s. 137 (szczegółowe regulacje w trakcie nowelizacji MaRisk 2010), Raport Roczny 2011 BaFin, s. 66 (określenie szczegółów kalkulacji), jak również odpowiedni raport roczny BaFin, rozdział “Nadzór nad bankami, dostawcami usług finansowych i instytucjami płatniczymi”, Raport miesięczny EBC z kwietnia 2013 r., s. 86 (definicja), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z czerwca 2013 r., s. 63 f. (wymogi dotyczące zarządzania płynnością instytucji w trakcie Bazylei III), Financial Stability Report 2013, s. 105 (NSFR nie wyklucza, że krajowe organy nadzoru definiują kolejne wiążące wskaźniki płynności).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/