De verzorgingsstaat, die vandaag in Europa dichtgeregeld is, stelt aanspraken zonder basis: hij maakt het individu onafhankelijk van – zowel een werkgever als – zijn eigen prestaties. Dit is zelfs de centrale gedachte van de welvaartsstaat. Dit blokkeert echter de contractuele toegang van het individu tot de enige kracht die hem helpt zijn economisch leven vorm te geven, namelijk de ondernemer, die nieuwe manieren uitprobeert om geld te verdienen op de markt. – Meer verzorgingsstaat leidt dus onvermijdelijk – tot steeds grotere werkloosheid, – tot een toenemende belastingdruk met als gevolg een uittocht van capabele werknemers en bedrijven naar het buitenland, – tot stijgende overheidsuitgaven (in de federale begroting 2013 ongeveer zevenenvijftig procent van de uitgaven) en – uiteindelijk tot inflatie. – Zie belastingquote, correctie-inflatie, verplicht, inkomen van de burger, derde-geldstroom, dagopvang voor kinderen, schuldquote, overheid, belastingdrukquote, subsidiariteitsbeginsel, stabiliteits- en groeipact, belastingdrukquote, houdbaarheid van de overheidsfinanciën, overdrachtsbetalingen, grondwetsartikel één, de wet van Wagner, tweede-geldstroom.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/