Banken en verzekeringsmaatschappijen bieden hun diensten in een bepaald geografisch gebied helemaal niet aan of alleen tegen sterk verhoogde tarieven. Dit heeft vooral betrekking op achterstandswijken in grote steden, die gewoonlijk met een rode lijn op de kaart worden aangegeven (de weigering van financiële ondernemingen om krediet te verlenen aan, leningen te verstrekken aan, verzekeringen af te sluiten of anderszins enig financieel risico te nemen of werknemers in dienst te nemen in een geografisch gebied met een hoog risico, meestal een achterstandswijk in de binnenstad). Instellingen hebben meestal moeite om in deze buurten personeel aan te trekken – laat staan vrouwelijk personeel – omdat allerlei vormen van intimidatie er schering en inslag zijn. Bovendien is het door de sociale gelaagdheid van de bewoners van deze gebieden – meestal uitkeringstrekkers en etnische minderheden – niet mogelijk om in het zwart te zijn. Redlining is herhaaldelijk bekritiseerd door politici en do-gooders van allerlei pluimage (professionele do-gooder, idealisten met sterallures, romantische filantropen). Zij eisten zelfs dat de instellingen bij wet verplicht zouden worden om filialen op te richten in probleemwijken (stedelijke gebieden in moeilijkheden). Het is echter zeker niet de taak van banken om sociale welvaart te verschaffen ten koste van hun cliënten. Het is veeleer een kerntaak van de politiek om in deze buurten voorwaarden te scheppen die normale, ongehinderde bankactiviteiten mogelijk maken. – Zie Elephant, weisser.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/