Działalność, w której polisy są kupowane przez ubezpieczającego i przenoszone na inne osoby. Podstawowe rozróżnienie dotyczy obrotu na rynku wtórnym w USA, Wielkiej Brytanii i Niemczech. Te trzy rynki wtórne mają częściowo bardzo różne cechy. – Ubezpieczenie na życie w USA – inaczej niż w Niemczech – nie służy przede wszystkim do zabezpieczenia na starość, ale na wypadek śmierci. Zwłaszcza starsi i schorowani posiadacze polis mogą sprzedać je wcześniej. Sprzedający zyskuje na wcześniejszej wypłacie zaoszczędzonej kwoty, którą może przeznaczyć np. na koszty leczenia. Osoby, które kupują taką polisę na życie, same wpisują się jako beneficjenci w polisie i przejmują całkowite zobowiązania płatnicze. W momencie śmierci ubezpieczonego otrzymuje on świadczenie z tytułu śmierci. Miarą zwrotu jest różnica między sumą płatną w chwili śmierci a wpłaconą ceną zakupu powiększoną o wpłaty składek. Kalkulacja zwrotu oparta jest na opiniach ekspertów z placówek medycznych. – Podobnie jak w Niemczech, polisy ubezpieczeniowe (traded endowment policies, TEPs) są przedmiotem obrotu na brytyjskim rynku wtórnym. Polisy te przewidują wypłatę w przypadku przeżycia, ale mogą być sprzedane przez posiadaczy na rynku wtórnym przed upływem okresu umowy. Na zwrot TEP składają się – rzeczywista gwarantowana suma ubezpieczenia, – wypłaty premii rocznych, również gwarantowanych w swojej wysokości, oraz – zmienna premia końcowa. W przeciwieństwie do Niemiec, brytyjskie towarzystwa ubezpieczeń na życie mogą podejmować znacznie większe ryzyko na rynku kapitałowym, co prowadzi tam do większej zmienności ryzyka. – Na niemieckim rynku wtórnym polis na życie polisy endowment mogą być również przedmiotem obrotu w okresie obowiązywania ich umowy. Sprzedaż polisy na życie jest opcją porównywaną do rozwiązania umowy. W tym przypadku nabywca polisy wykupuje ubezpieczenie po wartości wykupu i kontynuuje polisę w miejsce pierwotnego ubezpieczającego do momentu zapadalności. Kupujący zyskuje na wynikach polisy, np. poprzez wypłatę premii terminalowych na koniec umowy. Sprzedawca początkowo ma dodatkową wartość finansową w porównaniu z rozwiązaniem umowy. Dodatkowo, z uwagi na kontynuację opłacania składek, początkowo zachowuje on szczątkowe świadczenie z tytułu śmierci, które jednak z czasem ulega erozji. Polisa na rynku wtórnym jest wówczas czystym produktem inwestycyjnym i może być nabywana przez inwestorów prywatnych i instytucjonalnych. – Międzynarodowy rynek wtórny polis ubezpieczeniowych na życie jest w Niemczech instytucjonalnie reprezentowany przez Bundesverband Vermögensanlagen im Zweitmarkt für Lebensversicherungen (BVZL) w Monachium. – Zakup polis ubezpieczeniowych na życie w ramach kontynuacji, czyli sam zakup polis ubezpieczeniowych na życie, nie jest działalnością gospodarczą wymagającą licencji zgodnie z niemiecką ustawą o bankowości (KWG). Odsprzedaż takich polis na życie osobom trzecim również nie stanowi działalności gospodarczej wymagającej zezwolenia na podstawie KWG. Takie podmioty działające na rynku wtórnym nie są zatem nadzorowane przez Federalny Urząd Nadzoru Finansowego. W związku z używanymi polisami na życie BaFin ocenia przede wszystkim kwestię, czy działalność bankowa jest prowadzona bez zezwolenia. – Patrz giełda polis, pożyczka polisowa. – Por. sprawozdanie roczne BaFin z 2009 r., s. 229 (nieprzejrzyste strukturyzowanie odpowiednich umów), sprawozdanie roczne BaFin z 2012 r., s. 214 f. (kwestie zezwolenia na odpowiednie transakcje), jak również odpowiednie sprawozdanie roczne BaFin, rozdział “Zadania przekrojowe”.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/