Forma kredytu konsumpcyjnego, która była rozpowszechniona w Niemczech do około 1950 roku. Tutaj klient występuje do banku o kredyt na cele konsumpcyjne, w węższym znaczeniu na dobra konsumpcyjne takie jak odzież, meble czy sprzęt elektryczny. Po wpłaceniu na konto ustalonej kwoty otrzymuje z banku książeczkę z poleceniami zapłaty na różne ustalone kwoty z ograniczonym terminem ważności. Te nakazy płatnicze – znane również jako “czeki”; ogólnie rzecz biorąc, akredytywa handlowa – mogą być obecnie wykorzystywane do zakupu towarów konsumpcyjnych od tych przedsiębiorstw, które mają umowę z danym bankiem w sprawie wykupu nakazów płatniczych. Firmy zamawiające rozliczają się okresowo z bankiem ze zrealizowanych czeków. Kupujący musi spłacać raty wykupu plus koszty kredytu bezpośrednio do banku zgodnie z harmonogramem wykupu. Dla tej działalności istniały odrębne instytucje zajmujące się kredytami konsumenckimi. – Zob. Abstattungskredit, Barkredit, Blankokredit, Dispositionskredit, Konsumentenkredit, Kontokorrentkredit, Personalkredit, Privatkredit, Ratenzahlung, Überziehung, Vorlage.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/