W dawnych czasach liczba, która wskazuje ile monet można wybić z jednostki wagowej metalu szlachetnego. – Dla ówczesnych Niemiec cesarz Ferdynand I uchwalił w 1559 roku cesarską stopę monetarną. Z jednej marki wagowej – 233,856 g srebra szlachetnego według dzisiejszej jednostki miary – miało być wybite osiem talarów (talar: nazwa od czeskiego miasta Joachimsthal z bogatymi złożami srebra). – W 1623 roku wprowadzono nową monetę cesarską. Jedna marka srebra była teraz warta dziewięć talarów i dwa grosze. – Już w 1697 roku uzgodniono Zinnische Fuss (cynowa stopa), nazwaną tak od klasztoru Zinna w Magdeburgu, gdzie spotykała się deputacja mennicza. Marka srebra wzrosła do dziesięciu talarów i 12 groszy. – W ślad za tym w 1699 roku poszła stopa lipska: srebro znakowe wybito wówczas na dwanaście talarów. – W 1823 roku ze srebra znakowego w Prusach wybito czternaście talarów. – W pojedynkę istniała, oprócz tych cesarskich monet, niezdrowa mnogość (katastrofalna liczba) innych monet wprowadzonych do obiegu przez bijących suwerenów. – Po 1871 roku talar został zastąpiony we wszystkich krajach niemieckich przez markę (= jedna trzecia talara) w cenie 100 fenigów. Na początku 1999 r. euro zastąpiło markę jako prawny środek płatniczy w Niemczech.- zob. Coin Commis, Coinage Union, Latin, Coinage Treaties, Pound.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/