Stabiliteits- en groeipact, inherente fout van het stabiliteits- en groeipact

Zoals critici van meet af aan hebben opgemerkt en de ervaring sindsdien heeft bevestigd, bevat het in 1996 goedgekeurde stabiliteits- en groeipact twee ernstige constructiefouten. – De bevoegdheid tot vaststelling (fact finding) van een overtreding van de overeengekomen regels, te weten drie procent van het bruto binnenlands product voor het tekort, zestig procent voor de hoogte van de schuld, ligt niet bij een onafhankelijke supranationale autoriteit als de Europese Commissie in Brussel. De nationale regeringen geven de overeenkomstige cijfers door aan Brussel. Dit heeft ertoe geleid dat vervalste cijfers zijn verstrekt, zoals duidelijk is gebeurd in het geval van Griekenland, dat deze cijfers reeds heeft gebruikt om toegang te krijgen tot de Europese Monetaire Unie. – Het is de Raad van Ministers die beslist over begrotingsmisdrijven; zondaars zitten in het oordeel over zondaars. – In plaats daarvan zou, volgens de ideeën van de ECB, een automatisch sanctiemechanisme moeten worden ingevoerd. Zodra een lid de in het Verdrag vastgestelde maxima overschrijdt, zou zijn stemrecht in de Raad van Ministers tijdelijk worden ingetrokken (schorsing van het stemrecht voor het land dat de begrotingsmaxima overschrijdt) en zou het worden uitgesloten van betalingen uit de EU-kas (opschorting van de EU-hulpbetalingen). – Of er tussen de leden van de eurozone overeenstemming zal worden bereikt over deze of soortgelijke sanctiemaatregelen lijkt op dit moment twijfelachtig. – In de regel valt een valutazone samen met het nationale grondgebied. In het geval van de EMU is dit echter niet het geval. Met het SGP is derhalve gepoogd de nationale begrotingen van de leden in overeenstemming te brengen met de eisen van de monetaire unie. Het basisidee is niet in te grijpen in de nationale beslissingsvrijheid op het gebied van fiscaal beleid. Het is alleen bedoeld om ervoor te zorgen dat de overheidsfinanciën onderworpen zijn aan grenzen die voor alle leden gelden. In het belang van allen moet ervoor worden gezorgd dat elk lid zich houdt aan de overeenkomst die bindend is volgens het internationaal recht – zo’n overeenkomst is het Stabiliteits- en Groeipact, niet alleen een intentieverklaring. – Zie bail-out, deficit hawk, Eurostat, wanbetaling, beleidsverzuim, schaduwstaat, semester, Europees, solidariteit, financieel, stabiliteits- en groeipact, statistische autoriteit, begrotingskader, vermogensheffing, verdragsconformiteit, monetaire unie 2. – Cf. Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van november 2010, blz. 11 (waarschuwing tegen pogingen tot macro-economische fine-tuning), ECB Maandverslag van september 2013, blz. 113 e.v. (resultaten van de versterking van het Stabiliteits- en Groeipact; verdere verbeteringen zijn nodig), Deutsche Bundesbank Maandverslag van januari 2014, blz. 41 e.v. (basisbeginselen; status en ontwikkeling in afzonderlijke EMU-landen).

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/