Generalnie ryzyko braku wystarczającej płynności do terminowego regulowania zobowiązań (ewentualność braku dostępu do płynności lub niewykorzystanych linii kredytowych w celu uregulowania należnych płatności). Ryzyko to można ograniczyć poprzez dokładne planowanie finansowe. Odpowiednie zarządzanie płynnością musi zapewnić, że przedsiębiorstwo w ogóle, a instytucja w szczególności, pozostanie wypłacalna nawet w czasach kryzysu. – W przypadku banków ewentualna strata wynika przede wszystkim z tego, że – duża liczba deponentów z jakiegoś powodu wycofuje swoje depozyty w tym samym czasie (ryzyko wycofania) oraz – bank nie jest w stanie przedłużyć swoich krótkoterminowych pożyczek na międzybankowym rynku pieniężnym lub jest w stanie to zrobić tylko po zwiększonych kosztach (ryzyko refinansowania); powodem tego może być np. obniżenie oceny instytucji przez agencje ratingowe. – Ogólnie rzecz biorąc, wyższe ryzyko płynności występuje w przypadku bardzo dużych, szeroko rozgałęzionych instytucji. – Od około 2007 roku do tego ryzyka dodano również ryzyko, że aktywa nie mogą być zamienione na gotówkę z powodu ograniczonego dostępu lub popytu na rynku, co albo uniemożliwia zakup lub sprzedaż takich pozycji, albo wymagałoby ich sprzedaży ze stratą. Ryzyko to było szczególnie widoczne podczas kryzysu finansowego, który powstał w następstwie kryzysu na rynku kredytów subprime w 2007 roku. Wielu inwestorów na całym świecie – w tym fundusze hedgingowe – nagle musiało sprzedać aktywa, co doprowadziło do gwałtownego spadku cen. – Rozróżnienie pomiędzy ryzykiem płynności a ryzykiem wypłacalności często sprawia trudności. Ryzyko płynności oznacza, że w danej chwili nie ma dostępnych środków pieniężnych, które pozwoliłyby na wypełnienie zobowiązań płatniczych. Z reguły jednak firma w takiej sytuacji może zaciągnąć kredyt w banku i w ten sposób pokonać załamanie płynności. Z kolei ryzyko niewypłacalności oznacza niebezpieczeństwo, że zobowiązania przekroczą aktywa, a wtedy mało która instytucja udzieli kredytu i firma zbankrutuje. – Zob. ryzyko topnienia, bankowy rynek pieniężny, EURIBOR, strata warunkowa, kontrahent, centralny, gigabank, LIBOR, formy płynności, plan kryzysu płynności, bufor płynności, swap płynności, regulacja płynności, płynność rynkowa, ryzyko rynkowe, ryzyko, ryzyko bankowe, ryzyko operacyjne, zarządzanie ryzykiem, nadzór nad wypłacalnością, ryzyko wypłacalności, ryzyko terminowe. – Por. raport miesięczny EBC z sierpnia 2002 r., s. 60 f., raport roczny BaFin z 2007 r., s. 115 f. (nowe zasady zarządzania ryzykiem płynności; MaRisk ma być stosowany do ryzyka płynności od początku 2008 r.; badania praktyczne), raport miesięczny Deutsche Bundesbank z września 2008 r., s. 59 ff. (zarządzanie ryzykiem płynności), raport roczny BaFin z 2008 r., s. 56 (regulacje dotyczące zarządzania ryzykiem płynności), s. 133 (audyty wewnętrznych modeli ryzyka instytucji), raport roczny BaFin z 2009 r, s. 50 f. (Cornerstones for liquidity risk management), BaFin Annual Report 2010, s. 189 (własne MaRisk dla spółek zarządzających kapitałem).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/