Genel olarak bir şirkette ve özel olarak bir kurumda, bir şirketin hizmet sunmasını engelleyebilecek ve kayıplara yol açabilecek tüm iç ve dış rahatsızlıklar. Ana risk kategorileri şunlardır: – yönetim ve denetim kurulu dahil personel, – en geniş anlamda organizasyon, – kullanılan teknoloji ve – dış etkiler (insan hatası veya yönetim hatalarının, kullanılan teknolojideki eksikliklerin veya en geniş anlamda organizasyonun beklenmedik kayıplara yol açma riski. Bu hem iç hem de dış olaylarla ilgilidir). – Basel II’ye göre, operasyonel risk, bireysel olarak tanımlanmış kriterlere dayalı olarak öz sermaye ile desteklenmelidir. Ancak, operasyonel risklerin ilave öz sermaye yoluyla azaltılıp azaltılamayacağı tartışmalıdır. – Basel II’ye göre, kurumlar ayrıca şirkete özgü riski çok özel yöntemlere göre ölçmekle yükümlüdür. İlgili ölçüm prosedürleri, şu anda kabul edilmiş olan Sermaye Yeterliliği Direktifinin (CRD) bir parçasıdır. Ayrıntılı olarak, kurumların operasyonel risklerini yeterince karşılamak için en azından ne kadar öz sermaye tutmaları gerektiğini belirleyebilecekleri üç prosedür öngörülmektedir. Bunlar – temel gösterge yaklaşımı – standart yaklaşım ve – gelişmiş ölçüm yaklaşımıdır (AMA). – Bulaşıcı etkiler, kusurlar, durum tespiti, hata toleransı, ani çöküş, iş sürekliliği, bilgi güvencesi, BT riskleri, sermaye yeterliliği direktifi, felaket riski, ülke riski, markto-model yaklaşımı, modeller görev gücü, pandemi, hayalet riskler, derecelendirme adımları, yasal riskler, itibar riski, artık risk, risk, bankacılık riski, risk, kişisel risk, risk, şirkete özgü risk, risk sermayesi, ekonomik risk, risk kültürü, risk ve ödeme gücü değerlendirmesi, şirkete özgü risk, riskten kaçınma politikası, elektrik riski, sistem riski, teknoloji riski, transfer riskleri, davranışsal risk, kayıp olayı, video konferans, bakım süresi. – Bkz. Nisan 2001 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 28, Eylül 2004 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 86 f. (Basel II kapsamında operasyonel riskin ele alınması; s. 87’de genel bakış), Ocak 2005 tarihli ECB Aylık Raporu, s. 54 (Basel II), BaFin 2004 Yıllık Raporu, s. 100 ff. (uygulamada risk ölçüm prosedürleri; sektör eylemi AMA), BaFin 2005 Yıllık Raporu, s. 121 (AMA’yı kullanmak için başvurular), BaFin 2006 Yıllık Raporu, s. 115 (SolvV tarafından operasyonel risk için açık sermaye gereklilikleri), BaFin Yıllık Raporu 2007, s. 135 f. (yeni AMA onayları), BaFin Yıllık Raporu 2008, s. 132 f. (Gelişmiş Ölçüm Yaklaşımı için onay prosedürü; temel gösterge yaklaşımına ilişkin tartışmalar), BaFin Yıllık Raporu 2009, s. 152 f. (Deutsche Bundesbank ve BaFin tarafından temel gösterge yaklaşımını kullanan kurumlara ilişkin ortak çalışma), BaFin Yıllık Raporu 2010, s. 165 (daha fazla kurum AMA’yı kullanmak için onay almıştır) ve BaFin’in ilgili yıllık raporu, “Bankaların, finansal hizmet sağlayıcıların ve ödeme kurumlarının denetimi” bölümü, “Denetim eylemi”, Haziran 2006 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 36 f. (özel bir yoğunlaşma riski biçimi olarak belirli bir BT sistemine bağımlılık), Aralık 2007 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 64 (model risk standartları), Deutsche Bundesbank’ın Ocak 2009 Aylık Raporu, s. 73 (AMA yaklaşımının bileşenleri), Finansal İstikrar Raporu 2011, s. 23 vd (ülke riski, EPB’deki devlet borcu krizi nedeniyle banka bilançosunun her iki tarafını da etkiler), ECB’nin 2012 Yıllık Raporu, s. 133 (Sermaye Gereklilikleri Direktifi ve Avrupa Komisyonu Yönetmeliği [CRD IV/CRR]).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/