white-label fonds, WLF): Een vermogen dat een vermogensbeheerder, een bank of een private asset manager – een onafhankelijke fondsbeheerder, dan vaak ook promotor genoemd – specifiek volgens de wensen van een cliënt samenstelt. De naam van het fonds is gewoonlijk vrij te kiezen (private labelling), en alle voorwaarden worden specifiek door de cliënt bepaald. De meeste private-labelfondsen – zoals ze in het Duits vaak worden genoemd – zijn tot dusver door banken samengesteld en op de markt gebracht. Elk orderfonds bevat zijn eigen specifieke mix van verschillende activa; naast aandelen, obligaties, deelnemingsrechten in hedgefondsen en effectiseringspapieren bevat het bijvoorbeeld ook vorderingen in vreemde valuta, edele metalen, onroerend goed en allerlei soorten opties. – Zie aandelenfonds, beleggingscomité, beleggingscertificaat, beleggingsdiversificatie, captive fonds, effectenfonds, fonds, ethisch, vastgoedfonds, intrinsieke waarde, Wet Modernisering Beleggingen, landenfonds, private-label asset-backed securities, beleggingsfonds, pensioenfonds, risicobewaking, gestructureerd, speciaal fonds, fiscaal spaarfonds, herbeleggingsfonds, vermogensbeheerder. – Cf. ECB Maandbericht van februari 2008, blz. 102 (beleenbaarheid van securitisatie-instrumenten van een orderfonds).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/