W starszych dokumentach był to regularny dochód, który duchowny otrzymywał z pozycji klasztornej; nazywano go wówczas także beneficjum i titulantem. Z reguły dochody zależały od plonów zbiorów, a więc i uposażenie ulegało wahaniom; w skład majątku fundacji wchodziły bowiem prawie zawsze grunty, które oddawano w dzierżawę w użytkowanie. Jeśli zgodnie z wolą fundatorów w zapisie uczestniczyły także inne osoby – nierzadko biskup lub papież – misterne przepisy zapewniały zrównoważenie ryzyka. Obszerne podręczniki określają prawo i orzecznictwo dotyczące podziału dochodów z majątku fundacji (łac. BENEFICIUM). – Należy odróżnić benefice (prepend; od łacińskiego PROVIDERE, tu oznaczającego “zapewnić”) od beneficium. W dawnych dokumentach prepend zazwyczaj odnosi się tylko do dochodów ze stanowiska (kościelnego) w ogóle, beneficium (także beneficium; benefice) do uposażenia wyłącznie z fundacji; definicja tego terminu nie jest jednak jednolita. – Zob. Abentgeld, Abtrag, Amortyzacja, Annaten, Antrittsgeld, Dispensationsgeld, Kathedralgeld, Kirchgeld, Obvention, Opfergeld, Palliengeld, Perpetuities, Peterspfennig, Prokurationsgeld, Soft Money, Stiftungsfonds, Tafelgeld, Titel.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/