Dokument o takim samym brzmieniu służący do obrotu prawnego i gospodarczego, jak np. suwerenne zezwolenie na wydobycie, musiał być kiedyś wydawany w wielu egzemplarzach (w przykładzie: – dla archiwów [w starszych dokumentach zwanych też repozytorium], – dla różnych ministerstw, – dla głównego inspektoratu górniczego, – dla oddziałowego inspektoratu górniczego, – dla miejscowego bartnika, – dla większej liczby udziałowców kopalni, awanturników, jako właścicieli akcji górniczych z prawem do uzysku i obowiązkiem wypłacania dotacji, gdyby związek górniczy potrzebował dalszych środków) przez kilku kopistów; skrybów, kopistów); maszyny do pisania stały się popularne dopiero po 1880 roku. Szczególnie w przypadku danych liczbowych skutkowało to często błędami w kopiowaniu (poślizgnięcia na długopisie, błąd urzędniczy). – Specjalnie zatrudniony urzędnik (collator) musiał więc sprawdzić i potwierdzić w urzędzie, że dana kopia odpowiada oryginałowi dokumentu. Koszty poniesione z tego tytułu, wraz z opłatą urzędniczą, zostały przerzucone na beneficjentów (tu: podmioty prowadzące eksploatację górniczą, rzemieślników). – Zobacz pieniądze certyfikacyjne, pieniądze gwarancyjne, pieniądze kanclerskie.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/