De doctrine dat een centrale bank machteloos is geworden zodra zij de rentevoet tot nul heeft verlaagd. – Deze bewering wordt duidelijk empirisch weerlegd. De rentevoet is namelijk niet de enige manier waarop het monetaire beleid de economie beïnvloedt. In de loop van de financiële crisis die volgde op de subprime-crisis, hebben de centrale banken kwantitatieve versoepeling gebruikt om doelgericht liquiditeit te injecteren in de interbankenmarkt, die ondanks de nulrente bijna volledig was opgedroogd, en aldus het vermogen van de banken om leningen te verstrekken fundamenteel ondersteund. Een andere vraag is natuurlijk waar de leningen van de banken zijn gebleven; in de crisislanden van de EMU helaas het minst om het concurrentievermogen te verbeteren. – De uit de valse doctrine van de nulrente afgeleide eis – die zelfs in het voorjaar van 2010 door het Internationaal Monetair Fonds tot afgrijzen van nationale economen en centrale bankiers naar voren is gebracht – dat centrale banken een hogere inflatie moeten toestaan om een ruimere marge in het rentebeleid te verkrijgen, is ondoordacht. Prijsstabiliteit, dat wil zeggen de instandhouding van de maatstaf-eigenschap van geld, is een belangrijk openbaar goed, niet in de laatste plaats voor de sociale samenhang. – Zie onteigening, koude, fragmentatie, monetaire stabiliteit, negatieve rentevoet, repressie, financiële.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/