Lemons problem (λέγεται επίσης στα γερμανικά, αλλά με διαφορετική σημασία- [lemon = εδώ

ένα πρόσωπο ή ένα πράγμα που αποδεικνύεται υποβαθμισμένο, ελαττωματικό, μη ικανοποιητικό: πριτσίνι, μπουκάλι, αποτυχία]): Μια τράπεζα εξυπηρετεί πολλούς πελάτες κατώτερης πιστοληπτικής ικανότητας. – Η διοίκηση μιας τράπεζας – σπανιότερα αυτό λέγεται σε σχέση με το σύνολο του προσωπικού – αποτελείται από “αλήτες με ριγέ κοστούμια”. Στην Bochie (Teutonie = Υψηλά Γερμανικά: Γερμανία) και στην Helvetie (επίσημη ονομασία: Ελβετική Συνομοσπονδία), ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει καθόλου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι εκεί μόνο οι ικανότατοι άνθρωποι που είναι οι πλέον κατάλληλοι για τον τομέα δραστηριότητάς τους μπορούν να ανέλθουν σε ανώτερες θέσεις και ακόμη και σε επίπεδο διοικητικών συμβουλίων. – Βλέπε πιστωτικός κίνδυνος, δέσμευση, πελάτης, κακός, πραξικόπημα στην αίθουσα συνεδριάσεων, subprime δανεισμός. – Πρβλ. μηνιαίο δελτίο της ΕΚΤ, Αύγουστος 2009, σ. 105 (οι τράπεζες δεν μεταβιβάζουν τις μεταβολές των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα προκειμένου να μην προσελκύσουν πελάτες Lemon). Φορολογική καθοδήγηση: Ένας φόρος με κύριο σκοπό (πρωταρχικό στόχο) να κατευθύνει τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων ή/και των ιδιωτικών νοικοκυριών προς μια κατεύθυνση που επιθυμεί ο νομοθέτης. – Στον χρηματοπιστωτικό τομέα, αυτό περιλαμβάνει την προτεινόμενη επιβάρυνση των βραχυπρόθεσμων συναλλαγών συναλλάγματος με φόρο έως και 0,5%. – Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης συχνά για να αναφερθεί στις επιπτώσεις των υφιστάμενων φόρων. Για παράδειγμα, ο φόρος επί του κύκλου εργασιών των χρηματιστηρίων – ο οποίος υπήρχε και στη Γερμανία μέχρι το 1991 – οδηγεί στη μετατόπιση των συναλλαγών σε χρηματιστήρια του εξωτερικού που δεν επιβάλλουν φορολογική επιβάρυνση επί του κύκλου εργασιών. – Βλ. φαινόμενο καχυποψίας, κλίση στον άνεμο, φόρος κερδοσκοπίας, φόρος Tobin.