W najszerszym znaczeniu jest to każde porozumienie, na mocy którego zdarzenie kredytowe, takie jak niewykonanie zobowiązania lub upadłość kredytobiorcy, zostaje przeniesione na partnera umownego. – W węższym znaczeniu – wszystkie kontrakty finansowe, które umożliwiają – oddzielenie ryzyka kredytowego – ściśle określonej puli kredytów, czyli koszyka z ograniczoną liczbą kredytów dla precyzyjnie wyznaczonych kredytobiorców – od procesu finansowania oraz – uczynienie tego ryzyka zbywalnym (umieszczenie go na zewnątrz). – Rynkowość wymaga wysokiego stopnia standaryzacji umów, co odbywa się najczęściej poprzez odniesienie do umów wzorcowych Międzynarodowego Stowarzyszenia Swapów i Derywatów. Ponadto kredytowe instrumenty pochodne określają wysokość uzgodnionej płatności kompensacyjnej niezależnie od rzeczywistej straty poniesionej przez stronę zabezpieczoną (płatnika zmiennej stopy procentowej); eliminuje to konieczność indywidualnej oceny straty. – Rozwinięte rynki transferu ryzyka kredytowego zasadniczo przyczyniają się do stabilności międzynarodowego systemu finansowego. Z reguły zwiększają one również przejrzystość w bankach, ponieważ ryzyko kredytowe może być rzetelnie oceniane ze względu na jego rynkowość i zbywalność, a także może być precyzyjniej dostosowywane (bardziej regulowane) do warunków rynkowych. Ze względu na szybsze przetwarzanie przez nie nowych informacji, ceny kredytowych instrumentów pochodnych często przejmowały przywództwo cenowe dla rynku kasowego. – Z drugiej strony, instrumenty pochodne sprawiają, że bankom centralnym coraz trudniej jest precyzyjnie uchwycić podaż pieniądza. – W 2006 r. szacowano, że fundusze hedgingowe odpowiadają za blisko sześćdziesiąt procent obrotu kredytowymi instrumentami pochodnymi. – Zob. dział rozrachunkowy, potwierdzenie rozrachunku, aktywa, niepłynne, odwaga inwestycyjna, credit default swap, credit linked notes, transakcja loan-versus-paper, obowiązek rozliczania transakcji na instrumentach pochodnych, transakcje na instrumentach pochodnych, dwustronne, obowiązek zgłaszania transakcji na instrumentach pochodnych, koszyk first-to-default, system transakcyjny, zorganizowany, ryzyko kredytowe, sekurytyzacja kredytów, formy płynności, płynność rynku, ryzyko, transformacja ryzyka, bankowość, zasada założenia ryzyka, risk taker, swap, total return swap, struktura sekurytyzacji, spółka celowa. – Por. raport miesięczny EBC z sierpnia 2002 r., s. 56 i nast. oraz raport miesięczny Deutsche Bundesbank z kwietnia 2004 r., s. 28 i nast, Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z grudnia 2004 r., s. 43 i nast. (tam też przeglądy), Raport miesięczny EBC z września 2005 r., s. 20 i nast. (z naciskiem na pogląd banku centralnego), Raport roczny 2005 BaFin, s. 18 i nast. (dane o rozwoju rynków; zagrożenia), Raport roczny 2006 BaFin, s. 16 f. (siły wzrostu; sytuacja ryzyka), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z grudnia 2010 r., s. 47 ff. (szczegółowe wyjaśnienia dotyczące rynku CDS-ów; ważne definicje; dane dotyczące struktury rynku [oligopol]; przeglądy; możliwe środki regulacyjne).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/