Basel I kapsamında, risk ağırlıklı varlıklara ilişkin olarak yüzde sekiz oranında özkaynak ve diğer özkaynak benzeri kalemlerin tutulması gerekiyordu – varlıklar belirli risk gruplarına tahsis edilerek belirlenecekti. 1988 tarihli bu Sermaye Anlaşması, ihtiyati düzenlemelerin uyumlaştırılmasına önemli ölçüde katkıda bulunmuştur. Bununla birlikte, diğer şeylerin yanı sıra finansal yenilikler tarafından zayıflatılmıştır; ayrıca bkz. sermaye yeterliliği §§ 10 ila 12 KWG. – Subprime krizini takip eden finansal kriz sırasında, bankalardaki sermaye yeterliliğinin likidite ile ilişkilendirilmesi önerilmiştir. Bu şekilde, yasal sermaye oranı, likidite, vade uyumu ve bir bütün olarak piyasa için bankanın sistemik riski göz önünde bulundurularak hesaplanan bir faktörle artırılabilir. Bir kurum kısa vadede daha uzun vadeli yatırımları ne kadar çok finanse ederse, bu öneriye göre sermaye gereklilikleri o kadar artacaktır. Diğer hususların yanı sıra, bu aynı zamanda bir boğa piyasası sırasında sermaye yeterliliğinin artırılması gerekeceği avantajına da sahip olacaktır, çünkü vade eşleşmesi bu zamanda en yüksek seviyededir. Bu da kaçınılmaz olarak kaldıraç oranını ve boğa piyasasını yavaşlatacaktır. – Temel olarak, finans piyasasını düzenlemenin en iyi yolu, sorumluluğu bankalara bırakmaktır. Bu nedenle, sermaye oranının artırılmasına ve ilgili tamponların oluşturulmasına yönelik tüm ulusal ve uluslararası düzenlemeler memnuniyetle karşılanmalıdır. – Bakınız yatırım yükümlülüğü, banka büyüklüğü, Basel-III, Sermaye Gereksinimleri Direktifi, Cook rasyosu, sermaye yeterliliği, sermaye tamponları, değişken, Finansal Sağlamlık Göstergeleri, sermaye tamponları, döngüsellik karşıtı, çekirdek sermaye, kaldıraç oranı, Liikanen Raporu, likidite tamponları, mark-to-funding yaklaşımı, ahlaki tehlike, döngüsellik karşıtlığı, risk tamponları, dengeleyiciler, otomatik, nihai faktöring, feragat kuralı, zorunlu dönüştürülebilir tahvil. – Bkz. ECB Mayıs 2001 Aylık Raporu, s. 66, BaFin 2003 Yıllık Raporu, s. 37 f. (beklenmedik kayıpların da dikkate alınmasına atıfla), ECB Ocak 2005 Aylık Raporu, s. 54, Deutsche Bundesbank Aralık 2006 Aylık Raporu, s. 69 f. (Basel II kapsamındaki gerekliliklerin çok ayrıntılı sunumu), BaFin 2006 Yıllık Raporu, s. 43 f. (düzenleyici sermayenin tek tip bir tanımına ulaşma çabaları), BaFin 2008 Yıllık Raporu, s. 55 (sermaye gerekliliklerinin değiştirilmesi), BaFin Yıllık Raporu 2009, s. 10 (Basel Komitesi yeni bir düzenlemenin ayrıntılarını tartışıyor) BaFin Yıllık Raporu 2011, s. 63 vd. (AB içinde oranın uyumlaştırılmasına ilişkin ilerleme hakkında ayrıntılı rapor), s. 154 vd. (AB maliye bakanlarının sermaye tamponu oluşturma kararları), Cf. Financial Stability Report 2012, s. 38 vd. (2002’den bu yana Alman kurumlarının varlık verimliliği; genel bakış), Mayıs 2013 tarihli Deutsche Bundesbank Aylık Raporu, s. 59 vd. (Basel III sonrasında düzenleyici sermaye, s. 61: genel bakış).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/