Stara moneta, która służyła jako środek płatniczy, zwłaszcza w Niemczech, Austrii i Holandii. Wbrew temu, co sugeruje nazwa, jego metalem niekoniecznie było złoto. – Siłę nabywczą starego guldena – dotyczy to również wszystkich innych jednostek walutowych – można obliczyć wyłącznie na podstawie lokalnych zarobków robotnika dniówkowego, zwanego w starych dokumentach również diëtariusem, diurnistem, lidlem i diëistem. Nie można jej wyprowadzić przez “połączenie rekurencyjne” – czyli mniej lub bardziej dokładne tabele przeliczeniowe. – Określenie siły nabywczej sumy wymienionej w starszych dokumentach i wyrażonej w guldenach lub innych jednostkach monetarnych jest jednym z najtrudniejszych zadań w historii gospodarczej. Tylko w latach 1600-1850 w dzisiejszych Niemczech było w obiegu dobre trzydzieści różnych guldenów, jeden po drugim, a czasem obok siebie jako środek płatniczy. Niestety faktem jest, że przy podawaniu wartości często pojawiają się najcięższe błędy, a nawet znani historycy podają kwoty całkowicie błędne. – Jednostka monetarna (NLG) Holandii do czasu wprowadzenia EUR w 1999 r. – zob. Amalfiner, Dareiko, Florentiner, Münze, historische, MünzenParadoxon, Numismatik, Stater, Verbittsgeld.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/