In oudere literatuur, de verhouding tussen het goudbezit van de centrale bank en de valuta in omloop. – Tegenwoordig wordt meestal het aandeel van goud in de valutareserves bedoeld, d.w.z. niet in het geld in omloop. In 2007 hield Duitsland bijna zeventig procent van zijn valutareserves in goud aan, Frankrijk zestig procent; de belangrijkste houders van valutareserves China en Rusland minder dan drie procent. – Tot ongeveer 2003 werden de goudreserves van een centrale bank algemeen beschouwd als “dode voorraad” (onvruchtbaar kapitaal). Reserves in USD of EUR, bijvoorbeeld, worden aangehouden in rentedragend overheidspapier uit de respectieve valutazones en brengen rente op. Vanaf dat moment begon een heroverweging. Vooral de Aziatische centrale banken trachten hun valutareserves te vergroten met het edelmetaal, dat van nature schaars en waardevast is, vooral omdat het immuun is voor inflatie en wisselkoersschommelingen. Bovendien is ten laatste tijdens de Griekse crisis in 2010 duidelijk geworden dat in euro luidende staatsobligaties hoge verliezen kunnen meebrengen. – Zie banktheorie, munttheorie, geld, hard, geld, privé, goudkever, goudslachtoffer, goudreserve, Duits.
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/