Termin, który pojawił się około 2009 roku w odniesieniu do banku, który – jest znacznych rozmiarów, – ma kluczowe znaczenie dla światowego systemu finansowego i dlatego – trudno go zastąpić. – W 2010 roku Rada Stabilności Finansowej zwróciła szczególną uwagę na te instytucje. Ich zdolność do absorpcji strat ma zostać zwiększona za pomocą różnych środków, takich jak wyższy wymóg kapitałowy, który wykracza poza pakiet Bazylea III. – Co prawda, różne systemy prawne i regulacje dotyczące rachunkowości na świecie utrudniają realizację takiego planu. Należy się również obawiać, że Sifis przeniosą swoją działalność na dotychczas nieuregulowane peryferyjne obszary rynku finansowego, takie jak fundusze hedgingowe i fundusze private equity. Ponadto nie jest powiedziane, że nawet przy znacznie wzmocnionej bazie kapitałowej, Sifi nie mogłoby upaść. – Problem z sifisami polega na tym, że są one powszechnie postrzegane jako posiadające gwarancję suwerenności. Mogą więc tanio się refinansować; w ten sposób, otrzymując darmową państwową gwarancję istnienia, Sifis zyskują nieuczciwą przewagę konkurencyjną. Jednocześnie podlegają one bodźcowi do podejmowania ryzykownych zobowiązań w celu odebrania osiągniętych w ten sposób zysków i przerzucenia ewentualnych strat na państwo. – W Szwajcarii dwa G-Sifis USB i Credit Suisse musiały zostać dofinansowane przez państwo po stratach w wysokości około 30 mld CHF w 2008 roku. Suma bilansowa tych dwóch instytucji stanowiła w 2008 roku około sześciokrotność szwajcarskiego produktu krajowego brutto. Upadek jednego z dwóch banków mógł doprowadzić całą Konfederację do narodowego bankructwa. W związku z tym współczynnik kapitałowy dla dużych banków został ustalony w 2010 roku na poziomie dziewiętnastu procent aktywów ważonych ryzykiem – w porównaniu z dziesięcioma i pół procentami według Bazylei III – z czego dziesięć procent stanowił twardy kapitał własny, a dziewięć procent w formie warunkowych obligacji zamiennych. Jeśli współczynnik kapitałowy banku spadnie poniżej pewnego progu, dotychczasowi posiadacze obligacji stają się automatycznie udziałowcami i w ten sposób bezpośrednio uczestniczą w ryzyku. – Zob. zdolność do rozwiązania problemu, bank, systemowy, wielkość banku, optymalny, współzależność rynków finansowych, zakaz handlu na własny rachunek, strata warunkowa, stabilność finansowa, zaufanie do wielkości, bankructwo Lehman, presja na marżę, minimalne wymagania dotyczące projektowania planów naprawczych, money-matters theorem, moral hazard, mandatory convertible bond, restructuring management, risk shield law, debt bomb, Sifi oligopol, stability fund, European, systemic relevance, too big to fail principle. – Por. sprawozdanie roczne BaFin z 2011 r., s. 50 i nast. (sprawozdanie dotyczące międzynarodowych wysiłków na rzecz identyfikacji i regulacji Sifis).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/