Aksi belirtilmedikçe bu, farklı Euro bölgesi ülkeleri tarafından, yani bir Avrupa Borç Ajansı tarafından ortaklaşa piyasaya sunulması gereken ihraçları ifade etmektedir. – Şimdiye kadar özellikle Almanya bu tür planlara direndi. Bunun nedeni, Avro bölgesinin güney üyelerinin (İtalya, İspanya, Portekiz, Yunanistan) ve İrlanda’nın kredi itibarının şu anda (2013 sonu) zayıf olması ve bu ülkelerin devlet tahvillerinin yüksek faiz primi ile işlem görmesidir. – Bu üye devletlerin rekabet gücündeki düşüşün nedenleri şunlardır: – işgücü piyasasında ve şirketlerde reformların gecikmesi, ki bu durum nispeten yüksek birim işgücü maliyetlerinde açıkça görülmektedir, – diğer hususların yanı sıra enerji, alkol ve tütün üzerindeki mali yükün çok düşük olduğu yetersiz bir vergi sistemi, – zayıf vergi morali (vergilendirmeye karşı gevşek tutum), – araştırma ve geliştirmeye çok az yatırım yapılması, bunun sonucunda çok az sayıda modern sanayi ve dolayısıyla ekonomik açıdan elverişsiz bir birim-değer oranı ve tüm bunlar – kendi başarısızlıklarının “Brüksel “e yüklendiği, kamuoyunda yaygın bir günah keçisi ideolojisiyle birlikte. – Bu ve diğer başarısızlıklar, bu tür ortak tahvillerin daha düşük getirileri ve temerrüt durumunda daha yüksek vergiler yoluyla, herhangi bir parlamento kararı alınmaksızın (“temsil olmadan vergilendirme olmaz”) Alman vergi mükellefleri tarafından karşılanmak zorunda kalacaktır. – Ortak bir tahvilden elde edilen fonların gerçekten zayıf noktaların azaltılmasına yol açacağı ve görkemli binalara veya tüketime akmayacağı da kesin değildir. – Ayrıca, artan Eurobond ihracıyla birlikte, bunların daha yüksek faiz oranlarıyla donatılması beklenmelidir, çünkü tüm dünyadaki yatırımcılar kağıtların geri ödeme kabiliyeti ve geri ödeme istekliliği konusunda şüpheye düşeceklerdir; ve bu özellikle AB üye devletlerinin giderek daha yüksek borçlar biriktirmesi durumunda olacaktır; ve şu bir gerçektir: Avrupa mali disiplinini vaat eden neredeyse tüm anlaşmalar geçmişte çiğnenmiştir. – Ayrıca, bu tür belgelerin düzenlenmesine karar verme yetkisinin kime ait olacağının da belirlenmesi gerekecektir. – Eğer Avro tahvilleri sadece EPB üyeleri tarafından garanti edilirse, bu AB’yi bölmekle eşdeğer olacaktır. – Ancak her şeyden önce ahlaki tehlike sorunu vardır: Avro Bölgesi üyeleri acil durumlarda topluluk tarafından desteklenmeye güvenecek ve sağlam kamu maliyesine kavuşmak için kendi çabalarını (hoş karşılanmayan) bir kenara bırakacaklardır; ve kontrolsüz sorumluluk hiçbir zaman iyi gitmemiştir. Daha güçlü bir bedavacılık vakası hayal bile edilemez. Mali disiplinden yoksunluk ödüllendirilirken, mali sağlamlık cezalandırılmaktadır. – Son olarak, anayasal kaygıların da altı çizilmelidir. Almanya’da Federasyon ve eyaletlerin ortak borçlanmaya gitmemesinin iyi bir nedeni var; çünkü eyaletlerin maliye politikası yalnızca parlamentolarının sorumluluğundadır. – Eurobond ihracının özgürleştirici bir etkisi olacağını ve Avrupa’yı piyasanın kısıtlamalarından kurtaracağını varsaymak tamamen gerçek dışıdır. Nedensel terapi gereklidir: piyasaların güvensizliğinin nedenleri ortadan kaldırılmalı, yani açık veren devletlerin ulusal borçları Maastricht Antlaşması’nda kararlaştırılan düzeye indirilmelidir. – Bakınız otomatik uyum, korku, sapkın, tahvil spreadi, kurtarma, suçlama oyunu, mavi tahviller, kredi notu transferi, ClubMed, kur dalgalanması, açık finansman yasağı, işlevsizlik, kur alanıyla ilgili, Ekart, şantaj potansiyeli, AB mali yardımı, avro tahvilleri, Avrupa Mali İstikrar Kolaylığı, Avrupa Para Birliği, temel hata, Avrupa Para Fonu, EMU patlaması, ECB’nin gözden düşmesi, mali pakt, Giips devletleri, hükümet spreadleri, Yunanistan krizi, akran baskısı, Helleno çılgınlığı, Kaldor Hicks kriteri, ücret politikası, koordineli, ahlaki tehlike, C Planı, kurtarma paketi, borç geri ödeme anlaşması, Avrupa, yüzde yedi sınırı, dayanışma, mali, bloke hesap, devlet borçlarının geri ödenmesi, istikrar mekanizması, Avrupa, güney cephesi, Tina, yeniden dağıtım, merkez bankası kaynaklı, dengesizlikler, EMU-iç, varlık vergisi, sözleşmeye uyum, büyümenin teşviki, zorunlu kamulaştırma, iki yönlü seçenek. – Bkz. ECB Yıllık Raporu 2008, s. 93 vd (AB üye ülkelerinin farklı rekabet gücü; genel bakış), ECB Aylık Bülteni Mayıs 2013, s. 93 vd (Euro bölgesi üyelerinin mevcut durumunun derinlemesine analizi; genel bakış; literatür referansları).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/