Kawałek metalu używany jako środek płatniczy, którego rdzeń wykonany jest z metalu nieszlachetnego, zwykle cynku, miedzi lub mosiądzu. Natomiast w transakcjach handlowych moneta jest emitowana jako czysty, pełnowartościowy kawałek metalu szlachetnego – najczęściej czystego złota. Odbywa się to poprzez – walcowanie lub spawanie na bardzo cienkim arkuszu metalu szlachetnego lub – galwaniczne pokrywanie metalu podstawowego złotem (poprzez elektrolizę). Opisana metoda znana jest od starożytności, a wśród zaprzysiężonych mistrzów menniczych byli nawet fałszerze, którzy specjalizowali się w tych technikach. Wspomniana metoda stawała się coraz bardziej umiejętna od około 1880 roku. – Znawcy rynku starych monet szacują, że udział sztuk sfałszowanych w taki czy inny sposób wynosi nawet dziewięćdziesiąt procent (!!!) towarów, którymi handluje się dziś w przypadku niektórych typów – w tym starych złotych monet perskich, greckich i rzymskich. Doświadczenie pokazuje, że każda nowa metoda wykrywania falsyfikatu jest szybko przechytrzana przez fałszerzy monet. – Zobacz Abmangel, Abnutzung, Alliage, Dareiko, Falschgeld, Geld, böse, Geld, schweres, Geschaugeld, Kaisermünze, Katzengeld, Kipper, Kurantmünze, Münze, verfälscht, Münzen-Paradoxon, Münzpflege, Numismatik, Passiergewicht, Remedium, Scheidemünze, Subferraten, Wardein, Wipper.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/