Kural olarak, büyük bankalar – sabit maliyetler (kapasite maliyetleri) daha büyük bir çıktı miktarına dağıtıldığı için daha düşük birim maliyetlere sahiptir, – tedarik kapasitelerini daha iyi kullanırlar, – risk yönetimleri daha iyidir (daha ihtiyatlı risk yönetimi) çünkü uzmanlaşmış personel özellikle bireysel kredi risklerini değerlendirebilir ve – kendilerini daha ucuza yeniden finanse edebilirler. Bu nedenle büyük bankalar küçük kurumlara göre daha ucuz kredi verebilmektedir. – Ancak belirli bir büyüklüğün üzerinde bu avantajlar giderek azalır; iş yönetimi hantallaşır ve kafa karıştırıcı hale gelir; şematik prosedürler iş yapış biçimini giderek daha fazla belirler, müşteriyle yerinde temas kaybolur ve bir çöküşe yatkınlık artar. – Bkz. aktüer, banka büyüklüğü, optimal, iddia stratejisi, küçülme, Gibrat kuralı, gigabank, büyüklük güveni, G-Sifi, megamania, çok butikli yaklaşım, Penrose teoremi, geri bildirim mekanizması, yetki ikamesi ilkesi, kurtarılamayacak kadar büyük ilkesi. – BaFin 2010 Yıllık Raporu, s. 123 f. (kurumlar arası alanda büyük riskler için önceki kredilendirme avantajları artık geçerli değildir).
Dikkat: Finansal ansiklopedi telif hakkı ile korunmaktadır ve açık izin olmadan sadece özel amaçlar için kullanılabilir!
Üniversite Profesörü Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Profesör Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-posta adresi: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/