Wprowadzanie na rynek produktów bankowych i finansowych w danym państwie przez bank, którego siedziba znajduje się poza terytorium państwa. – W Niemczech takie transgraniczne transakcje usługowe podlegają zasadniczo nadzorowi Federalnego Urzędu Nadzoru Finansowego (Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht), chyba że dotyczą banków, które są kontrolowane przez organ nadzorczy w UE. Inni dostawcy usług finansowych – zwłaszcza ze Szwajcarii i USA – muszą z reguły otworzyć w Niemczech oddział lub założyć spółkę zależną i wystąpić dla niej o licencję bankową zgodnie z § 32 KWG; por. także § 53 KWG. – Generalnie wykazano, że pewien udział banków zagranicznych w obszarze walutowym ma stabilizujący wpływ na podaż kredytu. Banki zagraniczne mogą również przynieść korzyści dla sektora krajowego poprzez transfer wiedzy lub dając przykład lepszego działu ryzyka. Świadczy o tym między innymi fakt, że duże banki krajowe w Niemczech zlikwidowały miejsca pracy, ale w sumie przeniosły się one tylko do banków zagranicznych z siedzibą w Niemczech. – W statystykach Deutsche Bundesbank termin banki zagraniczne obejmuje instytucje, w których większość udziałów – definiowanych jako udział powyżej pięćdziesięciu procent – posiadają banki zagraniczne, a także oddziały banków zagranicznych. – Zob. zamknięcie, agencja, alianse, transgraniczne, inwestycje zagraniczne, oddział zagraniczny, nadzór bankowy, europejski, guard money, orzeczenie Cassis de Dijon, ubezpieczenie depozytów, paszport europejski, instytucja kredytowa, transgraniczne, gospodarka wiodąca, koszty wejścia na rynek, własność większościowa, tożsamość nazwy, przedstawicielstwo, ring fencing, spółka oddziałowa, oddział. – Por. Annual Report 2007 of BaFin, s. 121 f. (tabela wszystkich banków zagranicznych zarejestrowanych w Niemczech na koniec 2007 r.). Szczegółowe dane statystyczne dotyczące działalności zagranicznych oddziałów niemieckich banków (od 2000 r. także towarzystw budowlanych) można znaleźć w części statystycznej odpowiedniego raportu miesięcznego Deutsche Bundesbank, kategoria “Banki”. Na temat internacjonalizacji działalności bankowej por. Raport miesięczny Deutsche Bundesbank ze stycznia 2005 r., str. 29 i nast, BaFin Annual Report 2004, s. 114 i nast. (banki ze Szwajcarii i USA), BaFin Annual Report 2006, s. 61 (przegląd), BaFin Annual Report 2008, s. 116 (podział banków zagranicznych na koniec 2008 i 2007 r.), BaFin Annual Report 2009, s. 130 (nowa metodologia zapisu, a tym samym tylko ograniczona porównywalność z wcześniej opublikowanymi danymi), s. 150 (niezadowalająca sytuacja prawna w zakresie nadzoru BaFin nad oddziałami banków zagranicznych), s. 233 (instytucja za granicą wymaga licencji BaFin, jeśli prowadzi działalność bez lokalnej obecności w Niemczech), BaFin Annual Report 2011, s. 151 (statystyki dotyczące banków zagranicznych na koniec 2011 r.), s. 167 f. (Nadzór nad instytucjami zagranicznymi), Raport roczny BaFin 2012, s. 152 (Counterparty risks of foreign banks condense to their own home country due to their predominant business activity; Supervisory Colleges), jak również odpowiedni Raport roczny BaFin, rozdział “Nadzór nad bankami, dostawcami usług finansowych i instytucjami płatniczymi”, sekcja “Supervisory action”, Raport roczny Deutsche Bundesbank 2011, s. 117 i nast. niemieckich instytucji za granicą; przegląd), Financial Stability Report 2012, s. 75 i nast. (zagraniczne shadow banki częściowo okazują się jednostkami biznesowymi utworzonymi przez niemieckie instytucje za granicą; zagrożenia). – Lista zagranicznych banków działających w strefie euro znajduje się również na stronie internetowej EBC.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/