Powszechnie używana moneta we wczesnej starożytności; nazwa oznacza dawną wagę hebrajską, fenicką i babilońską. Wiele starożytnych dokumentów, zwłaszcza pism Starego Testamentu, wyraża wartości w tej jednostce monetarnej. Wykopaliska wskazują na zróżnicowaną zawartość metali szlachetnych – najczęściej srebra, rzadziej złota – w sekelach. Waga znalezionych egzemplarzy również jest bardzo zróżnicowana, co świadczy o tym, że moneta zmieniała się na przestrzeni wieków. Dokładne określenie ówczesnej wartości pieniężnej sekla, a tym samym jego siły nabywczej w handlu krajowym, jak również przeliczenie na inne współczesne jednostki pieniężne (kurs walutowy; wartość zewnętrzna sekla) stało się więc szczególną dziedziną numizmatyki. – Od ok. 100 r. p.n.e. stosowano 60 seceli = 1 mina i 60 minae = 1 talent – zob. Amalfi, Dareiko, drachma, florencka, moneta, system monetarny, rzymska, obolus, samarkander, stater, zasada Urukagina.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/