Onshore banking (używany także w języku niemieckim, [unschön] także bankliche Kundenwohnsitzbegleitung). Termin, który pojawił się po 2000 roku, oznaczający założenie banku – czyli otwarcie oddziału lub filii – w kraju klienta, na przykład Credit Suisse w Australii (bank, który ma siedzibę i jest zarejestrowany w kraju klienta, a przez to podlega zasadom i przepisom tego kraju). – W miarę dojrzewania lokalnych rynków finansowych – np

Kuwejt, Dubaj, Bahrajn, Singapur – wzrasta udział aktywów lokowanych tam przez rezydentów, z których część wycofuje również swoje kwoty zainwestowane w ramach bankowości offshore, np. w Szwajcarii. Taki rozwój sytuacji zmusza instytucje działające na arenie międzynarodowej do samodzielnego zaangażowania się w bankowość onshore. – Patrz: hedging, naturalny, dostawa jednobankowa.

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/