W niektórych niemieckich państwach terytorialnych osoby zatrudnione przez papiernie do zbierania szmat wymagały zezwolenia z podaniem nazwiska szmaciarza, nazwy papierni i opisu terenu, na którym pracował. Za tę przepustkę należało wnieść opłatę – najczęściej jednorazową – na rzecz organu wydającego licencję. – Przemysł włókienniczy, prowadzony dawniej wyłącznie przez rzemieślników, wielokrotnie doprowadzał do braków w zaopatrzeniu w odzież i do wysokich cen wyrobów tkanych, zwłaszcza w czasach wojny. Dotyczyło to również szmatek. Obowiązek uzyskania zezwolenia na zbieranie szmat miał zapobiec sprzedawaniu szmat, które stały się deficytowe, do sąsiednich obszarów ze szkodą dla krajowych zakładów papierniczych. – Patrz pieniądze baranie.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/