Firma, która samodzielnie lub w grupie firm – a tu grupa składa się niekiedy z ponad tysiąca prawnie niezależnych spółek zależnych – oferuje usługi finansowe jako całość, czyli oprócz usług bankowych i transakcji giełdowych przede wszystkim także ubezpieczenia. – Bardziej szczegółowa charakterystyka polega na tym, że przedsiębiorstwa te – oferują wiele produktów i usług finansowych, – podejmują znaczne ryzyko pozabilansowe, – podlegają kilku organom nadzoru oraz – zajmują znaczącą pozycję w systemach płatności i rozliczeń. Szeroką definicję tego pojęcia można znaleźć w § 1 ust. 20 KWG. – Ogólnoświatowa tendencja do tworzenia konglomeratów od ok. 1990 r. doprowadziła do połączenia organów nadzoru ustanowionych wcześniej dla poszczególnych linii biznesowych (zakłady ubezpieczeń, banki, giełdy). Poprzez regulacje nadzorcze konglomeraty finansowe zostały w wielu krajach – a w szczególności w Niemczech – poddane ściślejszej kontroli. Mimo to nadal istniały luki w nadzorze; zostały one ostatecznie zamknięte dopiero od 2014 r. wraz z ustanowieniem europejskiego nadzoru bankowego. – Zob. Bank, systemowy, Bankassekuranz, Beteiligungsgesellschaft, Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht, Complex Group, Financial Services Authority, Finanzholding, Holding, Gigabank, Joint Forum on Financial Conglomerates, Kontrolle, Konzern, Mischkonzern, Mixed Technical Group, Obergesellschaft. – Por. Raport Roczny EBC 2001, s. 155, Biuletyn Miesięczny EBC z sierpnia 2002, s. 59 f., BaFin Annual Report 2002, s. 44, BaFin Annual Report 2003, s. 26, Deutsche Bundesbank Monthly Report of April 2005, s. 39 ff. (kwestie nadzorcze; s. 49: bardziej precyzyjna definicja pojęcia “konglomerat finansowy”), ECB Monthly Report of May 2005, s. 89 (dywersyfikacja ryzyka w konglomeratach), BaFin Annual Report 2004, s. 63 ff (dyrektywa UE w sprawie konglomeratów finansowych i jej transpozycja do prawa niemieckiego; zasada koordynatora dla przedsiębiorstw działających w kilku państwach), BaFin Annual Report 2005, s. 78 (wejście w życie rozporządzenia w sprawie wypłacalności konglomeratów finansowych we wrześniu 2005 r.), BaFin Annual Report 2006, s. 35 (działania mające na celu zapewnienie jednolitego i pełnego stosowania dyrektywy w sprawie konglomeratów finansowych), sprawozdanie roczne BaFin za 2008 r., s. 72 f. (rozporządzenie w sprawie wypłacalności konglomeratów finansowych), sprawozdanie roczne BaFin za 2009 r., s. 43 f. (przegląd dyrektywy w sprawie konglomeratów finansowych), sprawozdanie roczne BaFin za 2011 r., s. 83 ff. (ważne innowacje), Raport Roczny BaFin z 2012 r., s. 67 i nast. (kompleksowa rewizja Dyrektywy Komisji UE w sprawie konglomeratów finansowych; szczegóły), Raport Roczny BaFin z 2013 r., s. 32 i nast. (weszła w życie Ustawa o nadzorze nad konglomeratami finansowymi jako implementacja Dyrektywy UE), jak również odpowiedni Raport Roczny BaFin, rozdział “International”.
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/