Specjalny rodzaj kredytowego instrumentu pochodnego. Są to obligacje emitowane przez nabywcę ochrony (płatnika zmiennej stopy procentowej; zwykle przez spółkę celową – zwaną też special purpose vehicle [SVP] i conduit [conduit]), ale za które pełna kwota nominalna jest wypłacana dopiero na koniec okresu, jeśli do tego czasu nie wystąpi uzgodnione zdarzenie kredytowe – zwykle poprzez odniesienie do umów ramowych International Swaps and Derivates Association. – Oprócz ryzyka kredytowego związanego z aktywem referencyjnym, płatnik stałej stopy przyjmuje również ryzyko kredytowe emitenta. CLN są zwykle emitowane w różnych transzach, które są odpowiednio oceniane przez agencje ratingowe. – Zob. obowiązek rozliczania transakcji na instrumentach pochodnych, obowiązek zgłaszania transakcji na instrumentach pochodnych, transza pierwszej straty, kredytowy instrument pochodny, sekurytyzacja kredytowa, strategia “originate-to-distribute”, transza uprzywilejowana, jednomandatowy kondukt płynnościowy, sekurytyzacja, struktura sekurytyzacyjna. – Por. raport miesięczny Deutsche Bundesbank z kwietnia 2004 r., s. 31 (tam również przegląd wyjaśniający), raport roczny BaFin z 2003 r., s. 21 f., s. 126, raport roczny BaFin z 2007 r., s. 80 (CLN zostały uwzględnione w nowym rozporządzeniu inwestycyjnym dla zakładów ubezpieczeń) oraz odpowiednie raporty roczne BaFin, raport miesięczny EBC z września 2005 r., s. 21 (przegląd wyjaśniający; definicje).
Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/