In de regel hebben grote banken – lagere kosten per eenheid omdat de vaste kosten (capaciteitskosten) over een grotere produktiehoeveelheid worden verdeeld, – een betere benutting van de aanbodcapaciteiten, – een beter risicobeheer (voorzichtiger risicobeheer) omdat gespecialiseerd personeel de afzonderlijke kredietrisico’s in het bijzonder kan beoordelen, en – een goedkopere herfinanciering. Dit is de reden waarom grote banken goedkopere leningen kunnen verstrekken dan kleinere instellingen. – Boven een bepaalde omvang nemen deze voordelen echter steeds meer af; het beheer van de zaken wordt omslachtig en verwarrend; schematische procedures bepalen steeds meer de gang van zaken, het contact met de klant ter plaatse gaat verloren, en de gevoeligheid voor een crash neemt toe. – Zie actuaris, bankomvang, optimaal, beweringsstrategie, inkrimping, regel van Gibrat, gigabank, groottevertrouwen, G-Sifi, megamania, multi-boetiekbenadering, stelling van Penrose, terugkoppelingsmechanisme, subsidiariteitsbeginsel, too big to save-beginsel. – Zie Jaarverslag 2010 van de BaFin, blz. 123 e.v. (vroegere crediteringsvoordelen voor grote posities in het interinstitutionele gebied zijn niet langer van toepassing).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/