Αύξηση του κινδύνου, υποκειμενική (ηθικός κίνδυνος)

Μεταβολή της συμπεριφοράς παρουσία ασύμμετρης πληροφόρησης, όταν η αναμενόμενη κακή λύση (συν)αναλαμβάνεται από άλλους (ιδίως όταν το χρέος δεν λειτουργεί πλέον ως κίνητρο για τη διοίκηση και οι διευθυντές των επιχειρήσεων θα μπουν στον πειρασμό να συνεχίσουν να επεκτείνονται χρησιμοποιώντας χρέος μέχρι ο όμιλος να γίνει πολύ μεγάλος για να χρεοκοπήσει). – Ειδικότερα, μια λιγότερο προσεκτική επιχειρηματική πολιτική όταν η κεντρική τράπεζα ή οι διεθνείς οργανισμοί διατίθενται ως δανειστές έσχατης ανάγκης. Αυτό οδηγεί τις τράπεζες να δίνουν λιγότερη προσοχή σε ορισμένους κινδύνους της αγοράς, όπως ο κίνδυνος συγκέντρωσης, ο κίνδυνος αγοραίας αξίας και ο συναλλαγματικός κίνδυνος. – Βλ. αγορές από κεντρική τράπεζα, διάσωση, δανειστής έσχατης καταφυγής, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πιστωτική επέκταση, τιτλοποίηση δανείων, ηθικός κίνδυνος, φαινόμενο ανάσχεσης, ενιαίος κύριος αγωγός ρευστότητας, αρχή “too big-to-fail”, ασφαλιστικές αβεβαιότητες, χειρότερο σενάριο.

Προσοχή: Η οικονομική εγκυκλοπαίδεια προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ιδιωτικούς σκοπούς χωρίς ρητή συγκατάθεση!
Καθηγητής Πανεπιστημίου Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Καθηγητής Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/

Comments

So empty here ... leave a comment!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Sidebar