Credit default swap, CDS (w języku niemieckim określany również jako Kreditausfall-Swap lub Kreditausfall-Versicherung)

Produkt finansowy wprowadzony w 1994 r. w celu urynkowienia ryzyka niewykonania zobowiązania przez obligacje lub pożyczki (dwustronny kontrakt pozagiełdowy, w którym sprzedający zgadza się dokonać płatności na rzecz kupującego w przypadku wystąpienia określonego zdarzenia kredytowego w zamian za stałą płatność lub serię stałych płatności).- Podstawą – aktywem bazowym – jest zbywalny dług. CDS jest więc produktem pochodnym od aktywów bazowych: instrumentem pochodnym i praktycznie składką ubezpieczeniową za ryzyko niewykonania zobowiązania, transferem ryzyka kredytowego. Oznacza to dokładniej: handluje się tylko ryzykiem, ale nie również – jak można przeczytać nawet w podręcznikach! – kredyt jako całość. – Zawierając CDS, sprzedawca zabezpieczenia (płatnik o stałej stopie procentowej) zobowiązuje się do dokonania płatności wyrównawczej na rzecz nabywcy zabezpieczenia (płatnika o zmiennej stopie procentowej) w przypadku wystąpienia ściśle określonego zdarzenia kredytowego – zwykle poprzez odniesienie do umów ramowych Międzynarodowego Stowarzyszenia Swapów i Derywatów, ISDA. W zamian otrzymuje premię od nabywcy ochrony. Wysokość premii zależy głównie od – zdolności kredytowej cedenta, czyli dłużnika referencyjnego, – okresu obowiązywania umowy, – dokładnej definicji zdarzenia kredytowego, takiego jak niewykonanie zobowiązania, częściowe niewykonanie zobowiązania, pełne niewykonanie zobowiązania itp: niewykonanie zobowiązania, częściowe niewykonanie zobowiązania, całkowite niewykonanie zobowiązania, oraz – zdolność kredytowa podmiotu podejmującego ryzyko. – Premia za CDS-y stała się tymczasem powszechnie obserwowanym wskaźnikiem jakości kredytowej firm, banków, a w przypadku obligacji rządowych nawet całych państw. CDS-y nadal są przedmiotem obrotu pozagiełdowego; pozwala to na bardzo specyficzne, niestandardowe żądania obu kontrahentów. Rynek CDS często przewiduje obniżki ratingów. – Wartość CDS wzrosła gwałtownie z 1 000 mld USD w 2002 r. do 17 000 mld USD pod koniec 2005 r., a jesienią 2008 r. wzrosła do 62 000 mld USD: jest to mniej więcej wielkość produktu narodowego brutto całego świata. Uczestnikami tego rynku transferu ryzyka kredytowego są nie tylko banki, ale także fundusze hedgingowe i fundusze emerytalne. – Od czasu kryzysu na rynku kredytów hipotecznych banki centralne i organy nadzoru podjęły wzmożone wysiłki w celu zwiększenia przejrzystości rynku CDS. Wymagania dotyczące sprawozdawczości były niskie, a handel nieuregulowany. Kontrahenci, zwłaszcza słabo regulowane w USA firmy ubezpieczeniowe, wpadły w kłopoty w trakcie kryzysu finansowego, który nastąpił po kryzysie subprime. W rezultacie banki poniosły znaczne straty w pozycjach kredytowych portfela handlowego; i to w czasie, gdy instytucje były obciążone wycofywaniem w dużej mierze niepłynnych aktywów ze spółek celowych. Dopiero Eurex Credit Clear, utworzony pod naciskiem Komisji Europejskiej, wniósł na ten rynek nieco więcej stanowczości. – Zob. Collateralised Debt Obligation, syntetyczny, Credit Default Swap Indices, Euronet, węzeł, kredytowy instrument pochodny, pooling of collateral, ubezpieczenie portfela, rating, spekulacja, destrukcyjny, trade assignment. – Por. Annual Report 2003 of BaFin, s. 22, Monthly Report of Deutsche Bundesbank z grudnia 2004 r., s. 43 i nast. (tam również prezentacja wielu szczegółów rynku i przeglądów), Monthly Report of Deutsche Bundesbank z października 2005 r., s. 87 (CDS-y jako wyraz opinii rynku na temat wiarygodności kredytowej banku; s. 88: Porównanie składek niemieckich banków w latach 2003-2005), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z marca 2006 r., s. 37 i nast. (informacje również na temat otoczenia regulacyjnego), Por. Raport roczny BaFin z 2007 r., s. 31 i nast. (gwałtowny zwrot w zakresie CDS-ów w następstwie kryzysu subprime; przegląd), Raport roczny BaFin z 2008 r., s. 46 (wymogi przejrzystości posttransakcyjnej), BaFin Annual Report 2009, s. 164 i nast. (skargi dotyczące certyfikatów Lehman), Deutsche Bundesbank Annual Report 2010, s. 91 (składki 2007-2011), BaFin Annual Report 2010, s. 29 (CDS dla dużych niemieckich banków 2009 i 2010 Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z listopada 2011 r., s. 45 (premie z tytułu swapów ryzyka kredytowego od 2007 r.), Raport roczny BaFin z 2012 r., s. 34 (premie od 2009 r.), jak również odpowiedni Raport roczny BaFin, rozdział “Otoczenie gospodarcze”.

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/