Transfer union również transfer community (transfer union)

Wiosną 2010 r., w związku z ustanowieniem europejskiego mechanizmu stabilizacyjnego i pomocą dla Grecji, która była bliska narodowego bankructwa, a następnie zaledwie rok później również dla Portugalii i innych członków strefy euro, pojawiła się powszechna, insynuacyjna nazwa. – Zasadniczym filarem Europejskiej Unii Monetarnej była zasada, że żadne państwo członkowskie nie powinno odpowiadać za długi innego państwa. Taka klauzula o niewypłacalności jest wyraźnie określona w art. 125 TFUE. Ponadto każdy członek był zobowiązany i oczekiwany do uczciwego działania wobec wspólnej waluty. Poprzez pomoc, tak jak w przypadku Grecji, Portugalii, Hiszpanii, Cypru i innych państw, bodźce są źle ustawione: dyscyplina budżetowa zostaje złagodzona. Zamiast solidarności wobec wspólnej waluty – dzięki euro Grecja po raz pierwszy w swojej historii od wielu dziesięcioleci otrzymała stabilny pieniądz i nieznany wcześniej niski poziom stóp procentowych – stawia się na gotowość do poświęceń ze strony obywateli innych państw członkowskich, które przestrzegają zasad traktatowych. – Często podnoszony zarzut, że UE jest już unią transferową jest oczywiście fałszywy. Wynika to z faktu, że transfery między państwami członkowskimi, takie jak płatności rolne, są precyzyjnie określone pod względem celu i ograniczone kwotowo. Zgodnie z traktatem unijnym transfery wynikające z nadmiernych deficytów budżetowych w jednym kraju lub – co zwykle jest z tym kojarzone – utraty konkurencyjności nie podlegają żadnym zobowiązaniom płatniczym ze strony innych członków. Ponadto faktem z doświadczenia jest, że taki niepożądany rozwój sytuacji prowadzi do pędu, w wielu aspektach niekontrolowanego, z coraz silniejszymi siłami napędowymi. Wkrótce osiągany jest zakres, który w końcu w zauważalny sposób wpływa na poziom życia ludzi w krajach-darczyńcach. Dzięki temu do władzy politycznej dojdą partie, które w swój program wpisały wyjście z kryzysu (“Europa – nie taka!”). – Zob. dewaluacja, fiskalność, bail-iny, bank centralny, bail-out, unia bankowa, podział ryzyka, blame game, zakaz finansowania deficytu, bank resolution facility, European Resolution Fund, Europejski Mechanizm Stabilizacyjny, rozwalenie UGW, upadek EBC, gold sacrifice, kryzys grecki, peer pressure, Helleno mania, kryzys irlandzki, Neuro, klamra polityczna, kryzys portugalski, ratunek, bailout, klub zadłużenia, lek na dług, limit siedmiu procent, solidarność, finansowy, zablokowane konto, obligacje państwowe, pakt stabilności i wzrostu, mechanizm stabilizacyjny, europejski, opłata od aktywów, lojalność traktatowa, powiązanie dług-produktywność, fakt wzrost-dług, historyczny. – Por. Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z maja 2010 r., s. 12 i nast. (na temat gwarancji w ramach Europejskiego Mechanizmu Stabilizacyjnego), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z listopada 2010 r., s. 11 i nast., s. 67 (odpowiednia pomoc musi być poprzedzona wiarygodnymi działaniami konsolidacyjnymi krajów problemowych), Raport miesięczny Deutsche Bundesbank z sierpnia 2011 r., s. 66 i nast. (poważne zastrzeżenia co do pośredniego marszu w kierunku unii transferowej).

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/