Tanzkonzessionsgeld (opłata za zezwolenie na rozrywkę taneczną)

W niemieckich krajach związkowych karczmarze musieli uiszczać opłatę za zezwolenie na organizację zabaw tanecznych na ich terenie. Z reguły wysokość zapłaty zależała od liczby tancerzy. Karczmarze zwykle przekazywali nałożoną na nich jako płatników sumę tancerzom, jeśli opłata za taniec nie była wcześniej uiszczana przez każdego tancerza na mocy dekretu. Często też podatek był rozłożony w zależności od miejscowych tancerzy, jak i tancerzy przybywających z innych miejscowości. – Odpowiednie rozporządzenie Hesji i Darmstadtu z 29 czerwca 1751 roku mówi: “Żydzi muszą w przyszłości (…) płacić podwójną opłatę za koncesję na taniec, zgodnie z wyżej wymienioną stawką”. – Zob. dzwonek żebraczy, pieniądze na organy beczkowe, opłata, pieniądze na stół weselny, pieniądze na koncesje kościelne, pieniądze na muzykę, opłata na wesele, pieniądze na tolerancję, pieniądze na oszczędność.

Uwaga: Encyklopedia finansowa jest chroniona prawem autorskim i bez wyraźnej zgody może być wykorzystywana wyłącznie do celów prywatnych!
Profesor uniwersytecki Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Prof. Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Adres e-mail: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/