Tanzkonzessionsgeld (betaling voor de toestemming van dansamusement)

In de Duitse deelstaten moesten herbergiers een vergoeding betalen voor de toestemming om op hun terrein dansvoorstellingen te houden. In de regel hing het bedrag van de betaling af van het aantal dansers. De herbergiers gaven de hun opgelegde som als betalers gewoonlijk door aan de dansers, indien het dansgeld niet tevoren bij decreet door elke danser moest worden betaald. Vaak werd de belasting ook gespreid volgens de plaatselijke dansers en de dansers die uit andere plaatsen kwamen. – In de desbetreffende verordening van Hessisch-Darmstadt van 29 juni 1751 staat: “Joden moeten voortaan (…) het dubbele betalen van het dansconcessiegeld, volgens bovengenoemd tarief”. – Zie bedelaarsklok, draaiorgelgeld, honorarium, bruidstafelgeld, kerkconcessiegeld, muziekgeld, feestgeld, gedooggeld, spaargeld.

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/