Sub-prime woningbouw financiering

Tenzij anders gedefinieerd, gaat het om de vormen van kredietverstrekking aan nauwelijks solvabele klanten in het kader van het zogeheten “fair housing policy”, die in de VS gangbaar waren tot de subprime-crisis in 2007. Deze omvatten vooral – 2/28 hypothecair krediet: met deze vorm betalen de leners aanvankelijk slechts kleine bedragen voor een bepaalde periode. De aflossingen (lock rates; teaser rates) dekken echter noch de werkelijke rente, noch de aflossingskosten. Het resultaat is een negatieve aflossing: het uitstaande leningsbedrag stijgt aanvankelijk; – hypotheken met variabele rentevoet (ARM’s): hier betaalt de lener in het begin een zeer lage rentevoet; na een contractueel vastgestelde periode wordt een variabele rentevoet aangerekend; – piggyback-leningen. Indien het aandeel van de schuldfinanciering meer dan tachtig procent van de waarde van het onroerend goed bedraagt, moet in de Verenigde Staten een particuliere hypotheekverzekering (PMI) worden afgesloten. De betalingen hiervoor waren tot 2007 niet fiscaal aftrekbaar. Daarom werd, naast een eerste hypothecaire lening van gewoonlijk tachtig procent, tegelijk met de hoge schuldfinancieringsaandelen een tweede, achtergestelde lening (piggyback-lening) aangegaan, waarmee de verzekering kon worden vermeden. Bij vergelijking van de twee financieringsvormen leidde de fiscale aftrekbaarheid van de tweede lening gewoonlijk tot kostenvoordelen ten opzichte van de verzekeringsoplossing, maar tegelijkertijd tot volledige schuldfinanciering; – leningen met zelfcertificering (stated income loans): hier ziet de bank die de lening verstrekt af van een controle van de kredietwaardigheid. Dit gebeurde echter niet zozeer uit risicoaversie als wel in het vertrouwen dat de leningen konden worden gesecuritiseerd en het hoge risico aldus kon worden overgedragen aan andere marktdeelnemers overal ter wereld. – Omdat de leners aanvankelijk slechts een deel van de latere maandlasten hoefden te betalen, waren zij zich vaak niet onmiddellijk bewust van hun onvermogen om de schuld af te lossen. Zij – en veel banken – gingen er ook van uit dat de prijzen van onroerend goed gestaag zouden stijgen en dat eventuele moeilijkheden zich als het ware vanzelf zouden oplossen. – Zie ballonlening, Home Mortgage Disclosure Act, huizenprijzen, leenregel, ninja-leningen, twenty-two-eight-lening.

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/