Soeverein vermogensfonds

het vermogen van een maatschappij voor kapitaalbeheer die eigendom is van een staat of een regering en die tot doel heeft investeringen te verwerven, hoofdzakelijk in het buitenland (fonds dat volledig eigendom is van een land en dat geld beheert dat hoofdzakelijk afkomstig is van belastingen, reserves en betalingen van natuurlijke rijkdommen). Naast het rendement op het geïnvesteerde kapitaal is het investeringsbeleid van veel staatsinvesteringsfondsen ook gericht op niet-financiële doelstellingen, die vaak zelfs ondergeschikt zijn aan zuiver economische overwegingen. – Omdat de fondsen hun kapitaal gewoonlijk niet verkrijgen uit commerciële activiteiten op de markt, maar in de eerste plaats uit belastinginkomsten, kunnen zij een beleggingsbeleid voeren dat niet in de eerste plaats rekening hoeft te houden met rendement. Sinds ongeveer 2005 zijn staatsinvesteringsfondsen steeds meer onder de loep komen te liggen van regeringen en regelgevers van gastlanden. – Anderzijds werd met voldoening vastgesteld dat Aziatische staatsinvesteringsfondsen in de loop van de subprime-crisis kapitaal hebben geïnjecteerd in verliesgevende instellingen zoals Citigroup – in 2007 ‘s werelds grootste bank naar marktkapitalisatie – Washington Mutual – de grootste bouwvereniging in de VS – en Union Bank of Switzerland – UBS, Zwitserlands grootste bank. In het geval van UBS injecteerde de Government of Singapore Investment Corporation (GIC), die in handen is van de staat, 11 miljard CHF (!!). De wereldwijd actieve Britse Barclays Group, die in de loop van de daaropvolgende subprime-crisis eveneens in de problemen kwam, werd van nieuw kapitaal voorzien door Arabische staatsfondsen; eind 2008 hadden de Arabische aandeelhouders tweeëndertig procent van de bank in handen. – In het najaar van 2008 beheerden staatsinvesteringsfondsen wereldwijd ongeveer tweemaal zoveel als hedgefondsen, met activa ter waarde van 3.000 miljard USD. Tegelijkertijd is het fondsbeheer vaak in handen van internationaal actieve beleggingsondernemingen. Anderzijds hebben sommige staatsinvesteringsfondsen als gevolg van de financiële crisis boekverliezen geleden die opliepen tot een kwart van hun activa, voornamelijk op hun blootstelling aan bankaandelen. – Schuld van particuliere ondernemingen die door de staat zijn overgenomen in het kader van een reddingsoperatie, zoals die welke in het najaar van 2008 is opgezet naar aanleiding van de subprime-crisis in de VS. Het fonds kocht voor 700 miljard USD noodlijdende effecten van de instellingen in het kader van een door het parlement goedgekeurd “programma voor steun aan noodlijdende activa”.- Zie AIG-deal, aandeelhouder, aandeelhouderscontrole, kannibalisering, slechte bank, investeringsmaatschappij, bail-out, burn-out turnaround, wereldspeler, stabilisatiebureau voor de financiële markt, go-go fund, hedge fund, sprinkhanen, leveraged buy-out, moreel risico, private-equityfondsen, reddingspakket, durfkapitaal, stabiliteitsfonds, Europees, trade sale, window on technology. – Zie Jaarverslag 2007 van de Deutsche Bundesbank, blz. 77 e.v. (overzicht van afzonderlijke staatsinvesteringsfondsen; beoordeling), Maandverslag van de ECB van januari 2009, blz. 79 e.v. (buitenlandse activa van publieke opkomende markten en hun investeringsbeleid; gedetailleerde presentatie; overzichten).

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/