E-money business
The e-money Directive 2000/46/EC combined the “cash card business” and “network money business” to form the new “e-money business” category. Accordingly, “electronic money institutions” were included in the KWG as a separate category. – Section 1 (1) sentence 2 no. 11 KWG defines e-money business as “the issuance and administration of electronic money.” According to section 1(14) of the KWG, electronic money is units of value in the form of a claim against the issuing entity that – are stored on electronic data carriers, – are issued in return for the acceptance of a sum of money, and – are accepted by third parties as a means of payment without being legal tender. – See network money, network money business, redemption obligation. – Cf. Deutsche Bundesbank Monthly Report of June 1999, p. 41 et seq. (e-money is making inroads), Deutsche Bundesbank Monthly Report of December 2006, p. 93 et seq. (developments in electronic payment procedures), Deutsche Bundesbank Annual Report 2011, p. 100 (EU e-money directive and its implementation; supervisory consequences), BaFin Annual Report 2012, p. 220 (the Act on the Optimization of Money Laundering Prevention [GwOptG], which entered into force in December 2011, standardizes due diligence and organizational requirements for e-money transactions), BaFin Annual Report 2013, p. 91 f. (due diligence requirements for e-money transactions; BaFin fact sheet).
Attention: The financial encyclopedia is protected by copyright and may only be used for private purposes without express consent!
University Professor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mail address: info@ekrah.com
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/
Bij Richtlijn 2000/46/EG betreffende elektronisch geld zijn de banktransacties “geldkaartbedrijf” en “netwerkgeldbedrijf” samengevoegd tot de nieuwe banktransactie “elektronisch-geldbedrijf”. Dienovereenkomstig werden “instellingen voor elektronisch geld” als afzonderlijke categorie in de KWG opgenomen. – In artikel 1, lid 1, zin 2, nr. 11 van de KWG wordt het elektronisch-geldbedrijf omschreven als “de uitgifte en het beheer van elektronisch geld”. Volgens artikel 1, lid 14, van het KWG is elektronisch geld een waarde-eenheid in de vorm van een vordering op de uitgevende instelling die – is opgeslagen op elektronische gegevensdragers, – is uitgegeven tegen inontvangstneming van een geldsom en – door derden als betaalmiddel wordt aanvaard zonder wettig betaalmiddel te zijn. – Zie netwerkgeld, netwerkgeldbedrijf, heruitwisselingsverplichting. – Cf. Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van juni 1999, blz. 41 e.v. (e-money doet zijn intrede), Maandverslag van de Deutsche Bundesbank van december 2006, blz. 93 e.v. (ontwikkeling in elektronische betalingsprocedures), Jaarverslag 2011 van de Deutsche Bundesbank, blz. 100 (EU e-money directive and its implementation; supervisory consequences), Jaarverslag 2012 van BaFin, blz. 220 (de in december 2011 in werking getreden wet betreffende de optimalisering van de voorkoming van het witwassen van geld [GwOptG] standaardiseert de zorgvuldigheidseisen en organisatorische eisen voor e-geldtransacties), BaFin Jaarverslag 2013, blz. 91 f. (Zorgvuldigheidseisen voor e-geldtransacties; BaFin-informatieblad).
Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/
Comments
So empty here ... leave a comment!