Tobin-belasting

Het belasten van kortlopende deviezentransacties met een heffing van maximaal 0,5 procent. Volgens een voorstel van de Amerikaanse econoom James Tobin was dit bedoeld om de valutamarkten te stabiliseren – d.w.z. door kortetermijntransacties meer te belasten dan langetermijntransacties. – Het argument hiertegen is dat de verwachtingen inzake devaluatieverliezen/waarderingswinsten in crisissituaties zo hoog zijn dat deze belasting dergelijke vervreemdingen nauwelijks zou kunnen voorkomen. Bovendien zouden alle landen ter wereld tegelijkertijd een dergelijke belasting op valutaspeculatie moeten invoeren; anders zouden er mazen in de wet zijn. – Grote verschuivingen op de valutamarkten zijn altijd een uiting van wantrouwen van beleggers in het (economisch) beleid van het betrokken land. Deze twijfels moeten op geloofwaardige wijze worden weggenomen (causale therapie). Ingrijpen op de valutamarkt als symptomatische therapie geneest nooit de fundamentele problemen maar verergert deze, zoals de ervaring leert. – Zie vlaktaks, strafheffing voor banken, belasting op financiële transacties, afschaffing van geld, ressentimentseffect, stuurbelasting, speculant, speculatiebelasting, structurele omwenteling.

Opgelet: De financiële encyclopedie is auteursrechtelijk beschermd en mag zonder uitdrukkelijke toestemming alleen voor privé-doeleinden worden gebruikt!
Universiteitsprofessor Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Professor Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
E-mailadres: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/