Tanzkonzessionsgeld (πληρωμή για την άδεια χορευτικής ψυχαγωγίας)

Στα γερμανικά εδαφικά κρατίδια, οι ιδιοκτήτες των πανδοχείων πλήρωναν ένα τέλος για την άδεια να διοργανώνουν χορευτικές εκδηλώσεις στις εγκαταστάσεις τους. Κατά κανόνα, το ποσό της πληρωμής εξαρτιόταν από τον αριθμό των χορευτών. Οι ιδιοκτήτες των πανδοχείων συνήθως μεταβίβαζαν το ποσό που τους επιβαλλόταν ως πληρωτές στους χορευτές, αν η αμοιβή του χορού δεν έπρεπε προηγουμένως να καταβληθεί από κάθε χορευτή με διάταγμα. Συχνά ο φόρος ήταν επίσης κλιμακωτός ανάλογα με τους ντόπιους χορευτές καθώς και τους χορευτές που έρχονταν από άλλα μέρη. – Το σχετικό διάταγμα του Έσσης-Ντάρμσταντ της 29ης Ιουνίου 1751 αναφέρει: “Οι Εβραίοι πρέπει στο μέλλον … να πληρώνουν το διπλάσιο τέλος παραχώρησης χορού, σύμφωνα με το προαναφερθέν ποσοστό”. – Βλέπε κουδούνι ζητιάνου, χρήματα για όργανο, τέλος, χρήματα για τραπέζι γάμου, χρήματα για παραχώρηση εκκλησίας, χρήματα για μουσική, τέλος για γλέντι, χρήματα για ανοχή, χρήματα για φειδώ.

Προσοχή: Η οικονομική εγκυκλοπαίδεια προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ιδιωτικούς σκοπούς χωρίς ρητή συγκατάθεση!
Καθηγητής Πανεπιστημίου Dr. Gerhard Merk, Dipl.rer.pol., Dipl.rer.oec.
Καθηγητής Dr. Eckehard Krah, Dipl.rer.pol.
Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: info@jung-stilling-gesellschaft.de
https://de.wikipedia.org/wiki/Gerhard_Ernst_Merk
https://www.jung-stilling-gesellschaft.de/merk/
https://www.gerhardmerk.de/